KİTAP İNCELEMEM
DOKUNMADAN / NERMİN YILDIRIM
“Evrendeki en hacimli kalabalığı, yalnızlıktan gebermek üzere olan insanlar oluşturuyor.”
Adalet !.. Hayatın hiçte adil davranmadığı, yaşadığı duygusal boşlukları kendi ördüğü duvarlar ile dolduran sevgisiz büyümüş bir genç kadın Adalet. Çocukluğunda;aslında çocukça işlediği bir günah olarak gördüğü gönül yükünü omuzlarından atmak için , uzun bir yolculuğa çıkar. Üstelik yakalandığı amansız hastalık bir gölge gibi peşinden sürüklenir. Ancak; yolun güzelliği eşlik edenindendir denecek bir yoldaş çıkar karşısına : Sadi Seber. Belki de ilk defa şüpheleri ve mesafesi yersizdir ama Adalet burada da hayatın adaletsizliğine maruz kalır.
Beni kitapta en çok etkiyelen Adalet’in annesi ile olan ilişkisiydi. Adalet, annesinin ona dokunmamasına içerleyip onu öper ve annesi ovmakta olduğu klozete uzun uzun kusar. Bunun üzerine : “ Biz annemle kusmuk dolu bir klozetin önünde severek ayrıldık.” der.Aslında ‘dokunamamak’ onun için sadece tensel bir kavram değil;ruha,kalbe dokunamamaktan şikayetçi Adalet. Ve tabi ki son .. Yazar öyle ters köşe bir son yazmış ki ; kitap bittiğinde uzun süre bakıştık son sayfa ile ..
#gelirkenkitapal okuma grubumuzla Nisan kitabımız ve benim Nermin Yıldırım’dan okuduğum 3. Kitaptı. Yazarın külliyatına talibim a dostlar Kitaplarla kalın
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.