O Arminuta, yani geri verilen…
13 yaşında genç bir kız, güvenle büyüdüğü sevgi dolu yuvasından koparılır ve hiç görmediği, tanımadığı öz ailesinin yanına geri bırakılır ve neden geri verildiği ise ondan sır gibi saklanır. Tek çocuk olarak rahat bir yaşamda büyüyen kızın bir anda beş tane kardeşi olur ve hepsi ile aynı odada küçücük bir evde ve fakir bir hayatta tıkılıp kalır.
Kitap özellikle anne üzerinden kimsesizliği, aidiyet hissini, toplumsal sınıf ayrımını anlatıyor. Arminuta iki anneye sahip ama aslında annesiz, nereye ve kime ait olduğunu bilmeyen kafasında bir sürü soruyla bırakılmış bir genç kız. Bir yanda onu el bebek büyüten sevgi dolu, eğitimli ve görgülü ama onu terk eden annesi, diğer yanda ise mesafeli, sert hatta onun deyimiyle utanç duyulası biyolojik annesi. Tüm bunların içinde ise küçük Adriana sayesinde koşulsuz sevgiyi keşfetmesi.
Yazar kitapta sade bir dil kullanmış, konu itibari ile duygusal bir hikâye olsa da yazar bunu gözümüze sokmadan abartısız bir şekilde anlatmış. Karmaşık ve yoğun bir olay örgüsü yok bazı cevapsız sorular üzerine kurulu bir metin olmuş. Kısa bir kitap rahatça bir oturuşta okunabilir.
Sonu açık biten kitapları pek sevmesem de bunda beni rahatsız etmedi. Aksine böyle oluşu hoşuma gitti diyebilirim. Kitapta beni tek rahatsız eden şey en büyük erkek kardeş Vincenzo ile olan bölümlerdi. Biraz güzelleme var gibi geldi. Bazı şeylerin yanlış olduğu daha net aktarılabilirdi. Belki de ben fazla hassas düşünüyorumdur. Bilemedim.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.