Sınırları Zorlayan Bir Cesaret Öyküsü: Küçük Kara Balık
Samet Behrengi’nin bu küçücük görünen ama içine dünyaları sığdırdığı kitabını bitirdiğimde, boğazımda bir yumru oluştuğunu hissettim. Küçük Kara Balık, sadece bir balığın denizi bulma hikayesi değil; aslında hepimizin içindeki o "başka bir dünya mümkün mü?" sorusunun vücut bulmuş hali.
Okurken Ne Hissettim?
Kitabın başında o küçük balığın annesiyle ve çevresindeki "geleneksel" balıklarla olan tartışmalarını okurken, sanki yazar bize şunu demek istiyor: "Dünya sadece senin gördüğün o sığ dereden ibaret değil, ama dışarı çıkmak için önce zihnindeki setleri yıkmalısın." Balığın o merakı, o durdurulamaz öğrenme isteği bende müthiş bir hayranlık uyandırdı. Çevresindekilerin onu korkutmaya çalışması, "dışarısı tehlikeli" demeleri aslında toplumun farklı olana duyduğu o evrensel korkuyu temsil ediyor sanki.
O Sahne ve Derinliği:
Özellikle balığın büyük denize ulaşma yolundaki o tehlikelerle, o meşhur balıkçıl kuşuyla karşılaştığı sahnelerde kalbim ağzımda attı. Orada yazarın alt metinde fısıldadığı şey çok net: Özgürlüğün bir bedeli vardır ve bu bedel bazen canın pahasına ödenir. Küçük Kara Balık’ın "nasıl öleceğim önemli değil, yeter ki yaşadığım hayatın bir anlamı olsun" duruşu, modern insanın o güvenlik arayışına tokat gibi iniyor.
Bana Geçen Duygu:
Sanki bu kitap bir çocuk masalı değil de, bir devrim manifestosu gibi. Dereyi terk ederken hissettiği o yalnızlık ama bir o kadar da güçlü olma hali bana şunu düşündürdü: Çoğumuz o güvenli deremizde, hiçbir şeyi sorgulamadan yaşayıp gidiyoruz. Ama birileri çıkıp o denizin varlığını bize hatırlatmalı. Behrengi, bu balıkla aslında kendi kısa ama deryalar kadar derin hayatını anlatmış sanki.
·
108 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.