Hakk sahibi
Adalet… Kimi vakit kudretimiz, kimi vakit aczimiz, En çok aradığımız zamanda, yüz çevirdi, Adalet sustu, gözyaşları aktı, Bir el kalktı… mazlumun sesi duyuldu. Adaletin gözü bağlı, başımız eğik, Vicdan, paslı zincirler ardında esir, Sokaklar fısıldar hakikati gecelere, Ama zulüm… eğilmez, bükülmez, susmaz. Adalet… artık duvarda asılı bir söz, Mazlumların ahıyla ağırlaşan, Çocukların boynunda dolanan bir ip, Zira öyle bir çağdayız ki, Hakkı aramak günah, Ve adalet, suçun gölgesine sığınmış, Lakin vakit gelir… Vicdanlar dile gelir, taşlar bile şahitlik eder. Herkes susar o an, Ve hak, kendi lisanıyla konuşur. Dökülen her gözyaşı, döner sahibine, Suçluyu kendi içinden vurur, İşte o gün Adalet, ne terazide ne mahkemede, Bizzat Hakk’ın tecellisinde bulunur, Ve tarafını seçmez artık Zira o gün, bizzat hakikatin kendisi olur. @Yasser_11🪽
Şiir
··
220 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.