Kitap benim için romantik komedi izlemek gibiydi. Karakterlerin tatlı atışmaları, aralarındaki diyaloglar gerçekten çok sevimliydi ve okurken sürekli gülümsetti.
Ama bu sevimli ve hafif anlatımın altında yine travmalarla dolu iki insanın hem kendini hem de birbirini iyileştirme sürecini okuyoruz. Bu açıdan bakınca, serinin diğer kitaplarına benzer bir yapı olduğunu söyleyebilirim. Aynı duygusal döngü tekrar ediyor gibi hissettirse de, kitap yine de kendini keyifle okutmayı başarıyor.
Akıcılığı en sevdiğim yönlerinden biriydi. Hiç sıkılmadan, birkaç saat içinde rahatlıkla okunabilecek bir kitap. Okurken yormuyor, aksine insana iyi geliyor.
Bir önceki kitap 
Doğu Işıkları ’ndan Connor karakterinin zaman zaman hikâyeye dahil olması da hoşuma gitti. Bu tür küçük bağlantılar seriyi daha sıcak ve bütünlüklü hissettiriyor.
Kitapta beni en çok etkileyen cümle ise şu oldu:
“Her çocuk bir babayı hak eder ama her baba bir çocuğu hak etmez.”
Bu cümle, kitabın duygusal yükünü tek başına özetler gibiydi.
Serinin üç kitabı arasında en sevimli bulduğum kitap buydu diyebilirim. Hem duygusal hem de yüzünüzde küçük bir tebessüm bırakan bir hikâyeydi.
Doğu Işıkları ’ndan Connor karakterinin zaman zaman hikâyeye dahil olması da hoşuma gitti. Bu tür küçük bağlantılar seriyi daha sıcak ve bütünlüklü hissettiriyor.
Kitapta beni en çok etkileyen cümle ise şu oldu:
“Her çocuk bir babayı hak eder ama her baba bir çocuğu hak etmez.”
Bu cümle, kitabın duygusal yükünü tek başına özetler gibiydi.
Serinin üç kitabı arasında en sevimli bulduğum kitap buydu diyebilirim. Hem duygusal hem de yüzünüzde küçük bir tebessüm bırakan bir hikâyeydi.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.