iyiliğin ardındaki görünmeyen gölge..Duygu ve Düşünce
İnsan bazen en büyük yanlışı, kendini en doğru sandığı anda yapıyor. Çünkü iyilik yaptığını düşünen biri artık kendini sorgulamayı bırakıyor ve işte tam orada, fark etmeden başkasının hayatına kendi arzularını yerleştirmeye başlıyor. Ben burada asıl körlüğün gözlerde değil, niyetlerde olduğunu görüyorum; insan başkasını kurtardığını sanarken aslında onu kendi vicdanını rahatlatmak için şekillendiriyor. Sevgi dediğimiz şey bile bu yüzden saf kalamıyor, içine sahip olma isteği, üstünlük duygusu ve gizli bir benlik karışıyor. Bu metin bana şunu düşündürüyor: İnsan sevdiğini gerçekten özgür bırakabiliyor mu, yoksa onu kendi iyiliğinin içinde sessizce hapsediyor mu? Ve en rahatsız edici olan şu biz çoğu zaman doğru olanı aramıyoruz, sadece istediğimizi doğru ilan ediyoruz. O yüzden anlıyorum ki gerçek ahlak, iyi olduğuna inanmak değil; kendi içindeki karanlığı da görebilmektir.
·
182 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.