Leyyy: çocukken dost dedigin insanlar baskaydi. o zamanlar dost, sana begendigin erkegi ayarlamana yardimci olacak, teneffüslerde okulun bahçesinde yalniz dolasmamani saglayacak bi objeydi çogunlukla. ne sikintini anlatabilirdin, ne aileni, ne derdini, tasani... ama sonra büyüdün ve kendin oldun ve gördün ki dost dedigin insan aslinda seni "sen" olarak gören ve böyle kabul eden, degistirmeye çalismayan, her an yaninda olmaya kendi istegiyle hazir insan demek -senden de iyi bir dost olurmus bunu da gördün. her zaman paylastin, her zaman yanindaydin, o istiyo diye, sirf o yalniz kalmasin diye elindeki her seyi kullandin, savastin kendinle çogunlukla, emek harcadin, zaman harcadin, boşver, o hayatimda hep var olcak nasi olsa ne önemi var dedin, bekledi anlamsiz triplerine katlandin. herkesin derdi var, ben sikintiliyken o da benim yanimda dedin. ama gün geçti, bi gün daha geçti, ve bir gün daha, ama o hep memnununiyetsiz, o hep ilgi isteyen, gördün ki o kendi derdiyle daha mesgul, senin yaninda ama aslinda biraz da uzak... bosver, görme dedin kendi kendine; ben de bazen yalniz kalmak isterim,bi dönemdir- geçer dedin.. ama hayat devam ediyor, bu kez sıra sana geldi. artık psikolojisi bozuk olan sensin, issizsin, parasizsin, hayattan darbe yemissin, kaybetmissin ama gördün ki artik daha fazla yalniz kalmak istiyosun, artik aradigin zaman, sesini duydugun zaman, nooldu anlat dedigi zaman geçistiriyosun, detaya girmiyosun. ama anlamiyosun o anda. çünkü hala o senin için çok önemli, çünkü düsünüyosun ki sorun sende.. ama zaman geçiyo, bu depresyon sürüyo, sen daha az ariyosun, ama o hiç aramiyo. anlam veremiyosun. sonra bi is buluyosun, biraz düzeliyosun en azindan artik bütün gün evin dört duvarina bakip, aksama ne yicegini düsünmüyosun.ayri kaldik, yüzeysellestik, arayi kapatmak...

çocukken dost dedigin insanlar baskaydi. o zamanlar dost, sana begendigin erkegi ayarlamana yardimci olacak, teneffüslerde okulun bahçesinde yalniz dolasmamani saglayacak bi objeydi çogunlukla. ne sikintini anlatabilirdin, ne aileni, ne derdini, tasani... ama sonra büyüdün ve kendin oldun ve gördün ki dost dedigin insan aslinda seni "sen" olarak gören ve böyle kabul eden, degistirmeye çalismayan, her an yaninda olmaya kendi istegiyle hazir insan demek -senden de iyi bir dost olurmus bunu da gördün. her zaman paylastin, her zaman yanindaydin, o istiyo diye, sirf o yalniz kalmasin diye elindeki her seyi kullandin, savastin kendinle çogunlukla, emek harcadin, zaman harcadin, boşver, o hayatimda hep var olcak nasi olsa ne önemi var dedin, bekledi anlamsiz triplerine katlandin. herkesin derdi var, ben sikintiliyken o da benim yanimda dedin. ama gün geçti, bi gün daha geçti, ve bir gün daha, ama o hep memnununiyetsiz, o hep ilgi isteyen, gördün ki o kendi derdiyle daha mesgul, senin yaninda ama aslinda biraz da uzak... bosver, görme dedin kendi kendine; ben de bazen yalniz kalmak isterim,bi dönemdir- geçer dedin.. ama hayat devam ediyor, bu kez sıra sana geldi. artık psikolojisi bozuk olan sensin, issizsin, parasizsin, hayattan darbe yemissin, kaybetmissin ama gördün ki artik daha fazla yalniz kalmak istiyosun, artik aradigin zaman, sesini duydugun zaman, nooldu anlat dedigi zaman geçistiriyosun, detaya girmiyosun. ama anlamiyosun o anda. çünkü hala o senin için çok önemli, çünkü düsünüyosun ki sorun sende.. ama zaman geçiyo, bu depresyon sürüyo, sen daha az ariyosun, ama o hiç aramiyo. anlam veremiyosun. sonra bi is buluyosun, biraz düzeliyosun en azindan artik bütün gün evin dört duvarina bakip, aksama ne yicegini düsünmüyosun.ayri kaldik, yüzeysellestik, arayi kapatmak lazim diyosun ariyosun, görüyosun ama buluyosun ki; o baska bi insana dönüsmeye baslamis bile... umdugunu diil buldugunu yiyosun, yine kabul ediyosun ama artik ayni cümleyi kurmamaya basliyosun, ayni tonda konusmuyosun, ayni sarkiyi mirildanirken ayni seyleri hissetmiyosun... ve sonra bi gün bi nokta geliyo; sen eskisi gibi yüzüne karsi gerçekleri söylediginde onun artik eskisi gibi olmadigini; diyalog kavgaya dönüsünce idrak ediyosun. ve görüyosun ki tükenmis aslinda her sey, tükeniyosun. bi kez daha kaybetmissin hayatta, bi kez daha yaniltmis seni hayat, sola karsi gardini almisken seni sagindan vurmus... anliyosun ki, bunca zaman sen kendi kendine "dost" demissin onun için,çünkü sen "dost" olarak görmek istemissin, sen saglamissin bu temeli, sonuçta kaybeden yine sen olmussun... "yazik" diyosun ona ama o sana "ne halin varsa gör" diyor.. midene kramp giriyo sinirden ne halin varsa görüyosun -bi kez daha...

Siyaset

·1 alıntı·

15 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.