Ayfer Tunç’un kalemi her seferinde büyülüyor beni… Öyle bir anlatım dili var ki tüm kitaplarını resmen akıcı Türkçe’ye hasret kalmış şekilde, çölde su arayan bedevi gibi bir çırpıda bitiriveriyorum.
Zaten bu kitabı 88 sayfa, bir çırpıda okunabilecek bir eser ama etkisi oldukça fazla.
Beğendim, Aziz beye öfkelendim, üzüldüm, anladım, hayatının akışını değiştirmesini, kibrini, gururunu kenara bırakmasını, Vuslat’a verdiği değeri anlamasını bekledim. Ama boşa beklemişim…
Okumanızı tavsiye ederim.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.