Güneş’in hikâyesi, bir sabah ansızın çalınan kapıyla bambaşka bir yöne savruluyor. Daha annesinin yokluğunu sindirememişken, babasının hayatındaki gerçeği öğrenmesi onun için ikinci bir yıkım gibiydi. Ve tam da burada hikâye, klasik bir aile dramının ötesine geçerek daha derin ve karanlık bir zemine oturuyor..
Güneş’in öfkesini, kırgınlığını ve uzaklaşma isteğini hissetmemek mümkün değil. Çünkü insan, en çok güvendiği yerden yaralandığında toparlanmak çok daha zor oluyor. Hayatında ona iyi gelmeye çalışan insanlar olsa da, içindeki o boşluk kolay kolay dolmuyor.
Kitapta yer alan karakterler ise tek bir yönle değil, daha çok gri alanlarıyla gosteriyorlar kendini. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değil, ama Herkesin kendi içinde taşıdığı bir geçmişi, bir kırılma noktası ve belki de sakladığı gerçekleri var. Buda hikayeyi daha çarpıcı hale getiren unsurlardan ..
Gunesin yasadigi duygusal kirilmalar aynı zamanda geçmişle yüzleşmenin ne kadar sarsıcı olabileceğini de gösteriyor. Güneş’in gerçeğe doğru attığı her adım, onu biraz daha bilinmezliğe sürüklüyor.
Final kısmı ise benim icin tam anlamıyla sarsıcıydı. Her şeyin bir anda altüst olduğu o an...
Devamını sabirsizlikla beklediğim bir kitap daha eklendi heybeme
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.