Stefan Zweig’ın erken dönem metinlerinden biri olduğu Kızıl bunu açıkça hissettiriyor. Metinde yer yer görülen hamlık ve duygusal yoğunluğun taşkınlığı bu dönemin izleri olarak okunabilir. Buna rağmen Zweig bireyin içine hapsolduğu çıkmazları, bunalımları ve yalnızlığı okura güçlü bir biçimde aktarmayı başarıyor. Anlatı çoğu yerde bu yoğunluk sayesinde sahicilik kazanıyor.
Bununla birlikte baş karakterin küçük kıza yönelik bakışı hem etik hem de estetik açıdan sorunlu görünüyor. Bu yaklaşım bir yandan metnin psikolojik derinliğini besleyen bir unsur gibi okunabilir. Öte yandan okurda belirgin bir rahatsızlık uyandıran problemli bir temsil olarak da değerlendirilebilir. Bu kısmın kısa tutulmuş olması anlatının ritmini koruyor. Ancak söz konusu bakışın yeterince sorgulanmadan sunulması metne eleştirel bir mesafe koymayı gerekli kılıyor. Bu nedenle Kızıl güçlü anlatımına rağmen içerdiği bu tür tartışmalı perspektifler üzerinden yeniden düşünülmeyi hak eden bir metin olarak öne çıkıyor.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.