#aşkındengesineydi
Kitap, ruhun en kuytu köşelerinden taşan, bazen bir fısıltı bazen de bir haykırıma dönüşen duygu yüklü bir manifesto gibi. Yazar, aşkı sadece pembe bir bulut olarak değil; hayal kırıklıklarıyla, yalnızlığın omuzlara binen ağır yüküyle ve "hiçlik rüzgârında savrulan" duygularla harmanlayarak sunuyor. Şiirsel bir dille örülmüş bu sayfalarda, okur kendini bazen küf kokan duvarlara kazınmış kafiyelerin arasında, bazen de bir "kum saatinde tutsak kalmış" son tanelerin hüznünde buluyor.
Kitabın en dikkat çekici ve samimi yönü, "Üstad" ve "Evlat" arasındaki o derin, felsefi diyaloglar. Bu bölümlerde yazar, mutluluğun renginden ölüme yakın durmanın verdiği o sarsıcı denge kaybına kadar, hayatın en sert gerçeklerini masaya yatırıyor. Aşkın "temiz kalplere" ait olması gerektiğini savunurken, "dudakları öpmek yerine saç tellerinde beyazlamayı" tercih eden o eski, naif ama bir o kadar da güçlü sevda anlayışını yüreğimize dokunduruyor. Bu satırlar, modern dünyanın "kirli sevda" örümcek ağlarına karşı bir başkaldırı niteliği taşıyor.
Genel olarak bu eser, "mezarında şiir yazanların bol olsun" denecek kadar tutkulu bir şair ruhun dökümü. Yazarın "meğer dengem senmişsin" dediği o büyük boşlukta, okur hem kendi kırgınlıklarıyla yüzleşiyor hem de "yaşamanın bir direniş olduğu" gerçeğini iliklerine kadar hissediyor. Eğer siz de gökyüzünün neden kimseye küsmediğini merak ediyorsanız veya "kanaya kanaya yürümek" nedir biliyorsanız, Kadir Deniz'in bu deryasında kendi fırtınanızdan bir parça bulmamanız imkânsız.
··
68 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.