Ara ara keşfetime düşen, Gemini’nin de tavsiyesiyle başladığım o kitabı üç günde bitirdim. Beni heyecanlandıran, sürükleyici bir deneyimdi. Sarah Jio artık kafamı yormak istemediğim, beni rahatlatmak için kitap okuyacağım dönemlerde başvuracağım ilk isim. En popüler kitabı olmamasına rağmen bende güzel bir iz bıraktı. Kitabın yarısına kadar her şey daha temkinli ve olması gerektiği gibi ilerliyordu ancak yazarımız kitabın girişinde de ifade ettiği gibi yazmaya bi dönem ara vermiş ve o ara döneminden sonra ilhamını kaybettirmiş hissettirdi, kitabın sonu çok oldubittiye gelmiş, bi anda olaylar öyle çabuk filizlendi serpildi ki ben ne olduğunu anlamadım. Kitabın 200. Sayfasına kadar gün gün işlenen kitap bi anda 20 30 yılı tek sayfaya sığdırdı. Ne oluyoruz ya dedim ve sonunda hikayeye kendimi veremedim. Kitabı 200. Sayfada bıraksam ve sonu benim için gizemli olsa daha iyi hisler bırakabilirdi bende. Birden fazla hikaye barındırıyordu içinde ama o hikayelerde ben yer alamadım evet birleştirilmeye çalışılmış, hikaye zenginleştirilmeye çalışılmıştı ama hikayeler eksikti, derin bir anlatıya sahip değildi. Hiç olmaması daha iyi bile olabilirdi. Küçük bi detayı anlatmak için anlamsız isimler kazındı zihnime. Zihnimde başı boşluklar, tamamlanmayan yerler var. Ama yazarın da bu durumun farkında olduğunu biliyorum, baştaki açıklamasından mütevellit. Gene de bu eleştirileri bir yana bırakırsak bu yazarın tarzını beğendim, cümleleri hem kafa açmayan hem de özenli cümlelerdi. Hikayesi yaratıcıydı, düşündürücüydü . Tren alegorisi etkileyiciydi. Sen trenin arkasından bakıp ağlarsın ama o tren senin ağlamanla ilgilenmez, geçip gider ardına bakmadan; hayat da böyledir, sen gereksiz üzüntülere kapılıp giderken tren başka diyarlara gitmiştir bile, o trenin arkasından bakmaktansa trenin içinde kalıp akışa kapılmak en güzelidir. Kara kara düşünmektense, harekette olmak; kontrol edemeyeceğimiz şeylerle baş etmeyi bırakmak en önemlisidir. Ana karakter Charlotte , kocası Erik , bff i Gabby, bunlarCharlotte u sırtından bıçakladılar mesela çok üzücüydü ama bu konunun üzerinde yeterince durulmamış. Gabby’i 20-30 yıldır unutamadı, nasıl unutamaz mesela evet bahsi geçen ada efsaneviydi olağanüstü bir adaydı ama bazı duygular bazı hisler yavandı.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.