Huzur getirdim size, içimden.
"Bazen insan en çok kendine geç kalır."
"Susarak anlatmayı öğreniyor insan bazı şeyleri."
"İyileşmek, yavaş yavaş kendine dönmektir."
Songül Ünsal bu kitapta bir hikâye anlatmıyor aslında; daha çok bir ruh hâlini yazıya döküyor. Okurken bir olayın içinde değil de, birinin düşüncelerinin içinde dolaşıyormuş gibi hissediyorsunuz.
Kimi satırlar çok sade ama vurucu. Kimi yerlerde “ben de böyle hissetmiştim” diyorsunuz. Ama açık söylemek gerekirse, baştan sona akıp giden bir roman gibi değil. Daha çok durup durup okunacak, altı çizilecek cümlelerden oluşuyor.
Benim için kitap, his olarak güzel ama bütün olarak biraz eksik kaldı. Yine de bazı cümleleri gerçekten durdurup düşündürüyor.
Ben diyorum ki; herkesin hayatında en az bir kez kendine dönmesi gerekiyor. Bu kitap da biraz onu hatırlatıyor.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.