Bu kitabı büyük bir beklentiyle okumaya başladım. 2019 senesinde bir psiklog tanıdığım önermişti. Çok zaman sonra okumam kısmet oldu. Hakkında çok fazla övgü duymuştum; insanın acı, hayatta kalma, anlam ve varoluş üzerine derin bir metinle karşılaşacağını düşünüyordum. Fakat ne yazık ki kitap beni beklediğim kadar içine alamadı.
İlk bölümde Viktor Frankl’ın toplama kampı deneyimleri anlatılıyor. Elbette anlatılanların tarihsel ve insani ağırlığı tartışılmaz. Böyle bir yaşanmışlığın karşısında mesafeli cümle kurmak bile zor. Ancak okuma deneyimi açısından baktığımda, bu bölümün beni duygusal olarak içine çektiğini söyleyemem. Anlatılanların korkunçluğu ile metnin bende bıraktığı etki arasında garip bir mesafe kaldı. Belki beklentim çok yüksekti, belki de yazarın anlatımındaki gözlemci ve psikolojik mesafe benim metinle bağ kurmamı zorlaştırdı.
İkinci bölümde Frankl’ın kendi geliştirdiği logoterapi yaklaşımı anlatılıyor. Burada kitap daha çok psikoloji ve terapi eksenine kayıyor. İnsanın temel motivasyonunun haz ya da güç değil, anlam arayışı olduğu fikri değerli. Bu düşünce elbette üzerine durulmayı hak ediyor. Fakat bu bölüm de benim için yer yer teorik ve kopuk ilerledi. Kitabın ilk bölümündeki kamp anlatısından sonra daha güçlü, daha sarsıcı bir bağ kurulmasını beklerdim; fakat logoterapi kısmı bende beklediğim açıklığı ve etkiyi yaratmadı.
Üçüncü bölümde ise dolaylı biçimde Freud’a ve klasik psikanalize yönelik eleştiriler seziliyor. Ancak burada da metnin neyi tam olarak merkeze aldığını kavramakta zorlandım. Bazı fikirler ilginçti ama bütün olarak bakınca kitabın son kısmı benim için biraz dağınık kaldı.
Şunu da söylemek gerekir: Kitabı beğenmemiş olmam, kitabın değersiz olduğu anlamına gelmiyor. Aksine, anlattığı mesele çok kıymetli: insanın en ağır koşullarda bile bir anlam bulma çabası. Fakat her kıymetli mesele, her okurda aynı etkiyi yaratmıyor. Bende de durum böyle oldu. Diliyle ilgili belirgin bir sorun yaşamadım; hatta yazarın sade ve anlaşılır bir anlatımı olduğunu söyleyebilirim. Ama buna rağmen okurken sıkıldığım, zaman zaman da metinden koptuğum bir kitap oldu. Beklentim daha varoluşsal, daha sarsıcı, daha içe işleyen bir metindi. Okuduğum şey ise yer yer güçlü fikirler taşısa da beni derinden yakalayamadı.
Sonuç olarak; önemli bir kitap olduğunu kabul ediyorum, fakat kişisel okuma deneyimimde etkileyici bir yerde durmadı.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.