Dilerim linç yemem, öznel görüşüm olduğunda vurgulamak istiyorum
Aslında tüm seriye dördüncü kitapta inceleme yazmıştım ama ilk kitabada yazma ihtiyacı hissettim. Öncelikle kitabın okunmasını kesinlikle önermiyorum. Güzel veya üstüne çok düşünülerek yazılmış bir fantastik olduğunuda düşünmüyorum -bunu belirtiyorum çünkü her yerde 'en zekice/düşünülerek yazılmış' iki seriden biri olarak söylüyorlar- öncelikle kitap kapağı birebir zaten Zodiac Elite'in kapağı, bunu dördüncü kitap incelememe de eklemiştim.
Kitabın her sayfası birbirini tekrar eden cümlelerle ilerliyordu. Yazar karakterleri tanımamıza müsaade etmek yerine karakterin özelliğini her sayfada kendisi direkt vurguluyordu (örn. Zeki, paragöz, güçlü, ağlak kelimelerini kullanarak), kitap mantık hatalarıyla doluydu, özellikle öğretmenlik sadece iki ya da üç sahnede işlenmesine rağmen o kadar mantıksız işlenmişti ki, bende stajda karne dönemini yaşamış biriydim ve hiçte oturup günlük doldurabileceğiniz bir hafta olmuyor arkadaşlar, yani karne günü ve öncesi özellikle daha dolu dolu ve telaşlı geçer. Kitap devamında da mantık hataları dolu bir şekilde ilerliyor.
Elzem zamanla İsviçre çakısına dönüşüyor. Bazı sahneler aşırı irite ediciydi, asil ve doğa'nın uyumunu beğensemde ilk karşılaştıkları sahnede aşırı rahatsız ediciydi. Sonra kitap birinci kişi ağzıyla yazılmasına rağmen bazı sahnelerde sanki anlatıcı bakış açısıyla yazılmış gibi bir muamele vardı. Elzem ve ıtır en çok müdahale eden karakterler, doğal olarak ama bazen müdahale gerektiren sahnelerde bile hepsi duruyor ve susuyor ve sanki anlatıcı bakış açısıyla yazılmış gibi bir hâl vardı.
Kitabın akıcı ve güzel yazıldığı hakkındaki görüşlere asla katılmıyorum, maalesef. Çünkü çok zeki olarak anlatılan karakterin bir şeyleri kavraması neredeyse altmış sayfa sürüyor ve bu altmış sayfada sürekli ve sürekli tekrarlar vardı.
Kitaptaki erkek karakterlerin green flag olarak, okurlar tarafından kabul edilmesi çok saçma, çünkü green flag herhangi bir yan yok. Hatta çok güçlü ve zeki kadın karakterlerimiz bile bir iki an dışında nedense erkek karakterden çekinerek bir şeyleri onların istediği gibi yapıyordu.
Karakter gelişimi 'hiç' denilecek kadar az hatta yok. Ve bir anda ilerleyen kitaplarda karakterin bir anda değişmesi, akışı bozuyor. Bence yazar manipülatörlüğü ve zeki karakter tanımını çok yanlış anlamış. Zaten bence karakter fazla tutarsız ve rahatsız edici olduğu için son kitaba doğru karakter üzerinden değişimler olmuş.
Onun dışında, dördüncü kitap eleştirimde de belirttiğim gibi Harry Potter, yüzüklerin efendisi ve diğer birçok fantastik konusunda kült olmuş eserlerin kolajı gibiydi.
Maral'ı yaralasar ile tanımış ve o kitabı okumuştum, bence yazarın kalemi fazlaca geriye gitmiş, yaralasar çok daha iyi bir yazım diline sahipti çünkü.
·
60 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.