Spoiler içerebilir.
Arkadaşım “bu kitap Harry Potter gibi” dediği için başladım. Keşke benzeseydi en azından eğlenirdim ama yok. Kitap akmadı benim için.
Elzem'in zeki olduğu söylenip duruyor en başından beri, sürekli ve ısrarla ama ortada bu kızın zekasını kullandığına dair tek bir olay yok. Bulunduğu durumu anlaması bile 60 sayfa sürüyor. Biz demiyoruz bu karakter zeki diye. Karakter kendi kendine ben zekiyim diyor.
Birçok karakter tek bir belirgin özelliğe indirgenmiş gibi. Bu da karakterlerin derinlik kazanmasını zorlaştırıyor ve okur olarak onlarla bağ kurmayı oldukça güçleştiriyor. Mesela Mara paragöz. Doğa sadece korkak ve ağlak. Elzem olmadan karar bile alamayacak birisi. Itır da tomboy. Ha bir de Elzem zeki, söylemiş miydim? Gerçi yeniden söylememe gerek yok, Elzem unutmamıza izin vermiyor zaten.
Eleştireceğim bir diğer nokta ise içinde iki ya da üç karakterin olduğu bir olayda, ortamda bulunan diğer karakterlerin sadece durması. Sadece var oluyolar? Diyalog yok, hareket yok, hiçbir şey yok karakterlerde.
Neyse üç kitap daha varmış devam edemeyebilirim <\3