Fournier tüm hınzırlığıyla otopsi
masasında uzanmış yatıyor bu anlatısında.Egoïne onu nazikçe kesip tıbbi inceleme yaparken, Fouirner'in yaptığı ise hayatının otopsisini çıkarmak.
Otopsim için kişiliğini, hayatı neden alaya aldığını anlattığı bir günah çıkarma seansı diyebiliriz.
Yeniden doğsam yine bildiğimi
okurum mesajını vermiş her satırında.Karakterinin sıradışılığı satırlarında da olunca yazarı okumak ince bir çizgide yürümek gibi.O çizgide her zaman
dümdüz yürümek mümkün
değil..Satırlarından keyif almak için onun gibi alaycı bir modda olmak gerek.Yazarla tanışmak için Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam ve Dul kitapları tercih edilmeli.Okuduklarım arasında Dul kitabı hala favorimdir.
Otopsim ile ilgili eleştirim (kronolojik okuyarak ilerlediğimden) daha önceki okuduklarımın tekrarıymış gibi bir his vermesi.Evde okunmayı bekleyen kitaplarının mevcutluğu ise yazarı okumayı sevdiğimin bir göstergesi.
Sevgi ve muhabbetle...
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.