Çok nankör gördüm hiçbiri kedi değildi.1000Kitap
Spoiler yok.
Kitap hakkında söylenecek çok fazla şey var ama her şeyden önce evren inşasına değinmek istiyorum:
Yazar evreni; dini, ırkları ve tarihi gibi açılardan gerçekten başarıyla işlemiş. Kitabın kendi politikası ve yönetim sistemleri okuyucuya geçiyor. Başarılı bir okur olmasının ona kazandırdıklarını gerçekten kalemine katmış. Çok masalsı anlatımı ve kendini okutma konusunda üstün yeteneği olan bir kalemi var. İlk başta anlamak zor olsa da kendimizi kitap üzerinde çok azıcık yoğunlaştırdığımız zaman kitabın evrenini anlayabiliyoruz. Ayrıca 5 ana karakterin bakış açısından da kitabı okumamız gerçekten çok güzel. Ben 3. kişi anlatımını seviyorum ve yazar kitaba bu anlatımı yedirmiş.
Her neyse kitabın konusuna gelecek olursak…
5 ana karakter dedim ama kim bu karakterler? Adını zehirli bir ahtapottan almış, ismini aldığı hayvan kadar zehirli bir dili ve sivri zekası olan Lunulata, kendi eksiklerini kabullenmekte zorlansa da insanların eksiklerini görmezden gelebilen Arklı bir komutanın oğlu olan temiz kalpli ve tek kollu Arm, bir insan olarak değil de silah olarak yetiştirilen Kayalı devşirme bir Ark askeri Dante, 50 yıl boyunca kürek çekme cezasına çarptırılmış güleryüzlü tutsak Beau ve Gezgin Şehir’de kendine bir yer bulmak için çalışıp didinen bencil ve hilebaz Hodbin. Kitap hakkında hiç fikri olmayan birisiyseniz ne diyor bu diyebilirsiniz. Ama okurken göründüğü kadar karmaşık olmadığını size temin ediyorum.
Uzak bir gelecekte bizim dünyamız sular altında kalmışken; insanlar adalarda farklı hırslar ve yaşam yolları geliştirmiş durumda. Herkesin bildiği üç kara parçası var.(Ada mı denir bilemedim) Ark, Gezgin Şehir ve çürüklerin barındığı lanet bir yer olan Kaya… Ark, (hafızamın azizliğine uğruyorum özür dilerim) isyancılara göz yummayan, vahşi askerler yetiştiren ve insanların sorgulamasına izin vermeyen lanet bir yer. Çürük olarak nitelendirdikleri halklarındaki yetersiz gördükleri çocukları Kaya denen yere (adaya) gönderen Allah’ın belası insanların olduğu bir yer. (Tekrara düştüysem kusura bakmayın kedim şehriye paketi patlatıp yemeye karar vermiş ve şu an bağırıyor izin vermediğim için.) Ancak en mantıklı alternatifi olan Gezgin Şehir’den katbekat daha iyi durumda olduğu da su götürmez bir gerçek. Çünkü Gezgin Şehir’de de Arkla savaşmasına rağmen şeref sahibi olan insanlar yok. Kendilerinden on adım önde ilerleyen egoları ve kibirleriyle aptal korsanlar var. Gezgin Şehir’in detaylarına çok inmek istemiyorum çünkü Hodbin’in bakış açısından okumanın benim anlatımımdan daha keyifli olacağına eminim.
Çok fazla karakterin bakış açısından okuyunca inceleme yapmak da zorlaşıyormuş. Yazara o karakterleri okuyucuya geçirmeyi başardığı ve kitabın temposunu bir an olsun düşürmediği için tekrardan saygı duydum.
Devam ediyorum… (neden bilmiyorum ama çok zorlanıyorum incelemeyi yazarken.) Kaya’da kardeş olarak büyüyen Lunulata ve Arm’ın Gezgin korsanlarla bir anlaşma yapmasıyla başlıyor aslında hikayemiz. Bir şekilde Gezgin Şehir’e ulaşıyorlar. Dante ve Beau’nun da yolu yine bir şekilde (bu kelimeyi kullanmaktan hoşnut değilim ama hikayenin seyir zevkini bozmak gibi bir niyetim yok.) Gezgin Şehir’e düşüyor. Ve zaten Gezgin Şehir’de olan Hodbin’in de hin planları onları buluyor. Her karakterin farklı bir amacı ve tutkusu var ama yolları kesiştikten sonra herkesin isteği bir noktada ortak olmak zorunda kalıyor.
Her karakter gerçekten birbirinden çok farklı ve hiçbiri ne tam siyah ne tam beyaz… Beyaz’a en yakın olan karakter kesinlikle Arm. Bu kitapta en çok Arm’ın sessiz çığlıklarını duydum. Onu anladım ama kendisine acımasından çok hoşlanmadım. Çok temiz bir kalbi var ama anladığım kadarıyla yaşamak için öyle büyük hayalleri yok. En azından kardeşi Lunu’nunkiler gibi.
Lunulata uyanık ama yaşamak için çok hevesli ve hedefleri doğrultusunda her şeyi feda etmeye hazır. Yaşamı sanki satranç oynuyormuşçasına her hamlesini kontrol ederek sürdürüyor. Ama onun gibi uyanık olan bir karakterimiz daha var. Hodbin kara koyunum. Hodbin kitapta en çok sinirlenip en çok anladığım karakter oldu sanırım. (Normalde Beau favori karakterimdi ama bir anda Hodbin oluverdi nedense) Kendilerini duygulardan soyutlamış gibi görünse de insanların kalbi duygularla atmaya meyillidir. Bu iki karakter kesinlikle bencilliklerinin arkasından duygularını görebildiklerimizdendi.
Yazar gri karakter yazma konusunda oldukça başarılı çünkü Dante ve Beau da gısgri karakterler. Dante benim çok sevdiğim bir karakter -çok detaya girmeyeceğim-. Azmini ve inancını, savaşma dirayetini beğeniyorum. Beau da daha çok kendime benzettiğim bir karakter. Kendime benzettiğim için ona karşı biraz daha fazla bağ kurmuş olabilirim ilk başta. Her yaptığı şeyi desteklemiyorum ama herkes gülüşleri kendisine yoldaş kılamaz. Bu özelliğine gerçekten çok saygı duyuyorum. (Kendime benzettim dedikten sonra da baya epik oldu övmem.) Bu iki karakter hakkında çok konuşmayacağım, spoiler vermek istemiyorum. Çok shipliyorum evet ama Lunu - Hodbin shipi gönlümde bambaşka bir taht kurdu.
Otto ve Öfke hakkında çok konuşmak istemiyorum -180. Sayfa civarı geldikleri için- ama Öfke’yi gerçekten sevdiğimi de söylemek istiyorum. İçi dışı bir olan karakterlere karşı apayrı bir sempatim oluyor hep. Otto da zaten kedi. Sevmek zorundaydım.
Başlığım çok sitemli olsa da spoiler vermemek adına hiçbir şey söylemeyeceğim. Okuduysanız anlarsınız zaten diye düşünüyorum…
Kitaptaki tüm ters köşeleri hapur hupur yedim. Ve bunu çok sevdim. Kolay kolay ters köşe yemem. Yazar detaylara bir şeyler sıkıştırmış olsa da okuyucudan bunları saklamayı fazlaca başarmış bence. Kalemine sağlık gerçekten. Sonu da baya merak ettirdi beni. İyi ki okumuşum dediğim bir distopya oldu. Kesinlikle öneriyorum.
Okuduğunuz için teşekkür ederim.
··
672 Gösterim
8 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hodbin'i sevmene çok sevindim Aybüke'm! Harika bir inceleme olmuş bu arada eline sağlık. 😭🫶🏻🫂
aybüke y.
Gönderi Sahibi
Yaaa teşekkür ederiiimm, Hodbin, Öfke için ağladığı anda favori karakterim oldu😭 Otto ıslanmasın diye havada tutarak yüzmesi falan çok tatlıydı, onussviyorum😭😭🫶🏻
aybüke y.
Gönderi Sahibi
Çok çok çok teşekkür ederiimm yazarken olmadı gibi hissetmiştim, çok mutlu ettinn 🫶🏻🫶🏻🫶🏻
Reklam
Çok güzel ve detaylı bir inceleme olmuşş🫶🏻 bende en kısa sürede başlayacağımm, çok umutluyum bu seridenn😭💞
aybüke y.
Gönderi Sahibi
Penelope limon bir aynanın iki yüzü gibiler gerçekten çok yakıştırıyorum onları 🫂🫂