Mekanın Poetikası ~ Gaston Bachelard
Sessizliğin kokusu öyle yaşlı ki…
Ah! Kocayıp giden şu yaşamda hatırlamadan edemediğimiz ne çok sessizlik var! / Milosz ve unutulmaz dizesi….
Merhaba sevgili kitapseverler, Mekanın Poetikası’nda şiirlerde ve romanlarda mekanın o görünmez katmanlarının adeta bir cerrah titizliğiyle nasıl deşildiğine sarsılarak tanık oldum.
Bachelard bizi kuytulara, yarı aralık bir çekmecenin hafızasına, bir salyangozun kabuğuna sığınışındaki o sessizliğe götürüyor. Dış dünyanın ağırlığı karşısında neden bir zırha ihtiyaç duyduğumuzu okurken, aslında kendi ruhumuzun mimarisini izliyoruz. Bu eser sadece bir felsefe kitabı değil; eşyaların ve kelimelerin ardındaki o iç dünyayı anlama kılavuzu.
Ve bu yolculukta Bachelard’ın feneri, beni çokça şairin ve yazarın sarsıcı dizeleri ve satırlarının içine düşürdü. Hücresinin duvarına çizdiği minyatür bir trenin içine girip, dünyanın bütün genişliğini o küçücük tünele sığdırarak kaçıp giden Hermann Hesse’nin tutuklusu… Şömineyle meşe sandık arasındaki o karanlık köşede geçmişi büzülmüş bir uğur böceğine benzeten Milosz… Ve Siyah beyaz düzenlenmiş yüzeylerde kendi soluğumu duyuyorum diyerek insanın kendi kabuğuyla yüzleşmesini çizen Pierre Albert-Birot…
Okuduğunuz her romanın, her şiirin kendi içinde nasıl cinli perili köşeler, salyangoz kabukları, minyatür sığınaklar ve suskun çekmeceler barındırdığını görmek istiyorsanız, Bachelard bize yepyeni bir göz armağan ediyor. Metinlere çok daha derin bir mercekle bakmayı öğreten bir başucu kitabı. Edebiyatın ruhuna dokunmak isteyen herkes okumalı.
Kısaca, düş kuran insanın, ruhunu duvarlara sinmiş kelimelerde arayanların kitabı. Muazzam ötesi bir şey okudum :)
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.