Kim efendi, kim köle?
Puan vermedi·288 syf.··
Beğendi
·2026 6. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 25 Nisan 2026 11:09
Psikoloji alanında kitaplar okumayı seviyorum fakat genelde okuduğum yazarlar yabancıydı. Nihan Kaya, Türkiye’deki aile kavramını ve toplumumuzun anneye, çocuğa ve aile kurumuna olan bakış açısını cesurca ortaya koymuş. Kitap hakkında negatif bir yorum gördüm ve trajikomik bir şekilde bu kişi yorumunda “köleler efendilerini doğuracak” ifadesini kullanmıştı. Bence kitabın ortaya koyduğu şey tam olarak da bu. Çocuğu örselemeyi, onu doğurduğunuz için hak görüyorsanız ve çocuk büyüdüğünde ondan minnet ve hürmet bekliyorsanız, aslında siz çocuğu “köle”, kendinizi ise “efendi” yerine koyuyorsunuz. Eğer birisine o sizden beklemeden bir iyilik yapıyorsanız, sonrasında bu iyiliği başa kakmak, bu iyi eylemi iyi niyetle değil, kontrol amaçlı yaptığınızı gösteriyor.
Benim bu kitaba dair en beğendiğim şey, insanların neden kötülük yaptığını açıklamaya çalışmasıydı. Çoğu kötü insan aslında başkalarının “iyiliği” için onlara zarar veriyor, fakat bunun farkında değiller. Acı çekip acılarıyla ve duygularıyla yüzleşemeyen insan, acı çektirir. Duyguları bastırmamız, bize acı çektirenlerle yüzleşmeye cesaretimizin olmaması, o kişileri içten içe haklı bulmamıza sebep oluyor. Toplumumuzdaki en büyük tabulardan biri aileyi ve anne-babayı eleştirmek. Anne-baba bizi dövdüyse bile haklılar. Bu da insanların bir hınç alma döngüsüne girmesine sebep oluyor: “Anne babam bana bunu yaptılar çünkü ben hak ettim.”
Eğer birey “anne-babamın üstümde hakkı var, onlara şöyle iyi evlat olmak zorundayım” bakış açısındaysa, kendi çocuğuna da umarsızca davranıp sonrasında ondan itaat bekliyor. Neden bize itaat etmesi için dünyaya yeni bir varlık getiriyoruz? Çocuğuna en kötü davrananlar, o çocuğu doğurmaya mecbur olduğunu düşünenler mi? Kitap beni düşünmeye sevk etti; bu konularda düşünmek isteyenlere tavsiye ediyorum.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.