Alekssey'in rulet masasındaki davranışları, sadece para kazanma isteğiyle açıklanabilecek hareketler değildir. Rulet onun için bir çıkış kapısı gibi görünür, fakat esasen Polina'nın istediğini yerine getirme arzusunun ve kendini kanıtlama çabasının bir yansımasıdır. Oyun masasının başında yaşadığı her yükseliş ve her çöküş, duygusal hayatındaki gelgitlerle doğrudan ilişkilidir. Bu nedenle kumar, bir eğlence değil; kendi değerini sınama alanına dönüşür.
Roman boyunca Alekssey'in zihninde ortaya çıkan gerginlik, ruletin vaat ettiği hızlı yükselişle güç kazanır. Para kaybettiği anlarda bile oyunun çekiciliği azalmadığı için masadan ayrılmakta zorlanır. Bu durum, irade gücünün ne kadar kırıldığına işaret eder. Yazar, bu hâli dışarıdan tanımlamaz; onu duygu geçişlerindeki sert değişikliklerle sezdirir. Alekssey'in "kazanırsam Polina'ya faydam olur" düşüncesi, her şeyi göze almasının temel nedenidir ve bu bağlılık, oyunun cazibesiyle birleşerek bir bağımlılık döngüsüne dönüşür.
Dostoyevski, bağımlılığı Alekssey'in dışında, çevredeki birçok kişide de gösterir. Rulet salonundaki insanlar, görünüşte birbirlerine benzemeseler de aynı umuda tutunurlar. Tek hamlede her şeyi değiştirebilmek... Bu arzu, aklın önüne geçer. Alekssey'in gözlemleri, bağımlılığın büyük sözlerle değil, küçük davranışlarla kendini belli ettiğini ortaya koyar. Bir oyuncunun masaya yaklaşırken attığı hızlı bir adım, parayı yerine bırakırken tereddüt etmesi veya kazanır kazanmaz düşüncesizce artırması bu hâlin göstergeleridir. Böylece roman, bağımlılığı ahlak dersi veren bir sesle değil; hayatın içinden, doğal bir tablo içinde anlatır
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.