“Sineklerin Tanrısı” kokuşmuş insan ruhuna dadanan sineklerin(kötülüklerin) bedende zuhur edip fiiliyata dökülmesini temsil ediyor.
Toplumsal çürüme, sadece biyolojik ihtiyaçlarla gücü elde edenlerin kurduğu ya da bozduğu toplumda ortaya çıkıyor. Böylece hayvansal dürtülerle ya da daha aşağı bir hegemonya hakim oluyor. (Furkan,43-44)
Çünkü avcı olan (beden gücü olan bu ekonomik güçle de sağlanabilir) yönetime meşru olsa dahi baş kaldırabiliyor.
Eserde “Domuzcuk” lakabıyla tanıtılan karakter toplumun arka sokaklarında olan insanları temsilendir. ama o aynı zamanda adadaki en önemli nesneye sahiptir. Bu en önemli nesne ateş yakmaya yarayan gözlüğüdür. Oysa Domuzcuk’un kendisi bizatihi gerçekleri görebilen bir karakterdir onun aklına ve görebildiği hakikatlere değil de biyolojik ihtiyaçlara odaklanmaları eserde gözlüğün asıl işlevinden çok ateş yakmaya yaraması metaforu ile ortaya konmaktadır Haliyle bir toplumda akıl, sağduyu, merhamet vb uhrevi unsurlara değil de karın doyurma eğlenme vb hasletlere yönelim o toplumun çöküşü ve kaosu getirir.
Ezcümle eserde adayı bir dünya, çocukları da yeryüzünde yaşayan insanlar olarak gördüğümüzde bizlere şu mesajı veriyor. İnsanı dinginleyen, içlerinde var olan doğru/yanlışı kontrol edebilme olanağı sağlayan bir üst güce ihtiyaç vardır. Adada büyüklerin olmaması o üst güçten yoksunluğu ifade ediyor. Özellikle en çok korku anında onu koruyacak bir güce ihtiyaç duyuluyor. Eğer bu güç yine aynı kategorideki varlıklar arasında olursa bu vahşete dönüşebiliyor. Bu sebeplendir ki üst güç ilah olmalıdır ki ancak toplum sağlıklı bir hal alabilsin.
İnsan ilahi bir yönlendirme olmaksızın salt iyiliği inşa edebilir mi? Kontrol mekanizmasının şartlılığı nedir? İyilik ve kötülük insanın içinde var mıdır yoksa öğreniliyor mu? Gibi sorular akla gelmektedir. Bu soruların da sonuç itibariyle eserdeki kurguda cevabı bulunabilmektedir.
~~~toplumu korku besler~~<
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.