Merhaba sevgili okur,
Türkân Hanım'ın Ölümü, Selçuk Baran’ın “Kış Yolculuğu” kitabındaki öykülerden birisiydi. Orada öyküden şöyle bahsetmişim: Türkân, güzel, gizemli, cesur ve çalkantılı hayatı olan bir kadındır. Etrafındaki herkesin baktığı ancak her birinin farklı gördüğü bir kadın. Kiminde saygı uyandırırken, kiminde onu çözememiş olmanın verdiği bir öfke uyandırırdı. İnsanlarla konuştuğu tek bir konu vardır: ölüm. Türkân Hanım’ı ve onun ölümümü başka gözlerden okuyoruz. Bu yönden farklı bir üslubu vardı.
Selçuk Baran’ın tanıdık eşya anlatımı bu öyküde de görülüyordu. Özellikle saat vurgusu işlenen konuyla örtüşüyordu.
“Atları da vururlar” filmi izleme listesine eklendi. Ayrıca daha önce duymadığım bir yazar olan Federico Garcia Lorca’nın kalemini merak ettim ve hemen okuma listeme ekledim.
Bu kitapta oyun ve öykü hâli bir arada yer alıyor.
“Türkân Hanım” adıyla sahnelenen oyunu, Selçuk Baran öyküyü yazdıktan sonra oyuna uyarlamış. Umarım bir gün oyunu görmek kısmet olur efenim. Oyun ve öykü ters akışla kaleme alınmış. Öykü oyundan sonra yazılmış gibi bir his bırakıyor okurda. Öyküde her şey olup bittikten sonra çevrenin bakış açısı işlenirken, oyunda sonuca giden sebepler işlenmiş. İkisinin bir arada basılması fikri bu sebeple benim çok hoşuma gitti.
Özellikle öykü versiyonunu çok daha fazla beğendiğimi rahatlıkla söylemeliyim. Oyun ve öykü arasında, olayın işlenişi ve kurgu açısndan farklar var. Özellikle Türkân Hanım’ın sonu bambaşka. Öyküde Türkân Hanım’ın gizemi daha etkileyiciydi, bu durum hikayenin de gücünü arttırıyordu. Arkadaş çevresine “çekirdek” demesi oyunda en sevdiğim kısmdı.
Oyunun ve öykünün çalma listesi:
Ajda Pekkan/ Kimler geldi, kimler geçti
Nesrin Sipahi/ Sen istedin
Ayten Alpman/ Tek başına
Bu arada, Atları da vururlar filmini hâlâ izlemedim.
Selçuk Baran’ın hikayeciliğini daha çok sevdiğimi söylemiş miydim efenim? Evet söylemiştim ;)
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.