Devamı gelse okurum. Türkan ve Orhan ile başlayan bir hikaye.. Türkan ve Ulaşın karşılamasıyla devam eden.. Türkan sana kocaman sarılıyorum. Çok mutlu oldum demek istiyorum. Ruhunda hep çiçekler açsın. Yapamayacağımız hiç birşey yok. Biz kadınlar güçlüyüz. Güçlü olmak zorundayız. Ruhumuz istesin her zaman çiçekler açarız. Sadece görülmek duyulmak yetiyor bazen.. 1 günde okunacak bir hikayeydi. Sonunda başka düşündüm başka oldu. Hayatta mucizeler ile dolu değil mi? Kendine iyi bak Türkan demek istiyorum. Azıcık daha uzun olsun biraz daha okuyayım istedim. Kalemine sağlık. Yazarın okuduğum ikinci kitabı ve bunu beğendim. Vedalar zor oluyor ama oluyor... Bazı şeyler bitiyor bazı şeyler başlıyor... -Tünelin ucunda ışık var mı diyorsunuz? -Işık olmadığını söylesem vaz mı geçeceksiniz yolu yürümekten?