Sanırım Mehmet Rauf'tan okuduğum ilk kitap olabilir ve bir genç kızın, özellikle 18-19 yaşlarında, daha ergenliğin başında olan bir genç kızın aşkı tanıması, kalbinin içindeki heyecan ve sonrasında yaşadığı hayalkırıklığı ve bu hayalkırıklığı yüzünden tüm hayatının bittiğini, yaşamın sona erdiğini düşünmesini öyle güzel dile getirmiş ki.... Yaşadığı dönem ile şu anki dönem arasında yine çok fark göremedim. Değişen sadece tarihler denilebilir... Özellikle kadınların giyimi ve kuşamı ile ilgili yapılan yorumlar, erkeklerin eşlerine değer vermemesi, hatta kendini bir şey sanıp ahlak dersi verirken, aslında ne kadar ahlaksız olduklarını öne sürmesi o kadar güzeldi ki... Bunu bir günlük tarzı ile anlatması çok hoşuma gitti. Tabii bir de İstanbul rüyası vardı. Tıpkı Amerikan Rüyası'nı andırıyor bana ama oraya gidince anlatılanların çok abartıldığını görünce insan o zaman anlıyor anlatılan her şeye inanılmaması gerektiğini. Nereden nereye...Pervin'e biraz üzüldüm ama biraz da kızdım, çünkü her ne kadar öyle değilim dese de kendini birçok kişiden üstün gördüğü belliydi... Onun gibi olmayan herkes onun altındaydı. Tabii o bunu asla kabul etmez ama hangimiz öyle değiliz ki değil mi???
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.