Gündüz Şeytanları beni biraz ikilemde bırakan bir deneyim oldu. Japon edebiyatı çevirilerinin bazen yorucu olabileceği önyargısıyla yaklaşmıştım ama tam tersine; Türk edebiyatından bir eser okuyormuşum gibi akıcı ve anlaşılırdı.(Bu durum çok eleştirilmiş.)
Sonomura’nın, dostu Takahashi’yi planlanan bir cinayete tanıklık etmeye davet etmesiyle başlayan kurgu, okuru hemen içine çekiyor.
Bol betimlemeli ama çok derinleşmeyen, cinayet çerçevesinde ilerleyen bir polisiye. Okurken hiç sıkılmadım, sonunu hep merak ettim; ancak 'elinden bırakamayacağın' o süper sürükleyici etkiyi de tam hissedemedim. Yine de türü sevenler için keyifli bir durak olabilir.
Keyifli okumalar
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.