Bu kitabı okurken kendimi sadece bir okuyucu gibi hissetmedim…
Sanki geçmişin içinde yürüyen biri oldum.
Ahmet Taşağıl bu kitapta sadece tarih anlatmıyor,
bir milletin ruhunu, köklerini ve yolunu anlatıyor.
---
### Benim Hissettiklerim
“Gökbörü” dediğimiz şey sadece bir sembol değilmiş.
Okudukça anladım ki, bu aslında bir yol gösterici, bir kimlik.
Kitap boyunca hep şu düşünce vardı içimde:
Ben sadece bir tarihi okumuyorum,
bir iz sürüyorum.
Göktürkler, bozkır, mücadele…
Ama bunlar kuru bilgiler gibi gelmedi bana.
Daha çok, içimde bir yere dokunan şeylerdi.
---
### Bende Bıraktığı Etki
Ben sessiz biriyim…
Ama bu kitap içimde bir hareket oluşturdu.
Şunu düşündüm:
Geçmişte yaşayan insanlar da bizim gibi düşünüyordu, hissediyordu.
Sadece daha sert şartlarda, daha keskin kararlarla.
Ve belki de en çok şu vurdu beni:
Bir milletin ayakta kalması sadece gücüyle değil,
kendi özünü unutmamasıyla mümkün.
---
### Dil ve Anlatım
Yer yer ağırdı, evet.
Ama o ağırlık bana uzak gelmedi.
Sanki düşünmem için bırakılmış boşluklar gibiydi.
Bu yüzden okurken acele etmedim.
Sindire sindire ilerledim.
---
### Kendi Cümlemle Özetlersem
Bu kitap bana şunu hissettirdi:
> İnsan bazen kim olduğunu anlamak için
> kendi geçmişinin izini sürmeli.
---
### Kısa Yorumum
Benim için bu kitap:
Sessizce okunacak,
ama içten içe derin bir iz bırakacak bir yolculuk.
---
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.