José Saramago 'nun Körlük adlı eseri, beni derinden etkileyen, insan doğasının karanlık ve aydınlık yanlarını aynı anda gözler önüne seren unutulmaz bir roman. Kitabı okurken, toplumun beklenmedik bir kriz anında nasıl savrulduğunu, bireylerin birbirine ne kadar muhtaç olduğunu ve en temel insani değerlerin nasıl kolaylıkla erozyona uğrayabildiğini adeta yaşamış gibi hissettim.
Roman, ansızın başlayan bir körlük salgını üzerinden ilerliyor. Bu görünmez ve açıklanamaz felaket, toplumun üstünde hem korku hem de umutsuzluk bulutları oluştururken, insan ruhunun kırılganlığını ve dayanışma gereksinimini de ortaya koyuyor. Saramago’nun yalın ama çarpıcı dili, okuyucuyu olayların içine çekiyor; her satırda, kendinizi o çaresizliğin içinde, umudu arayan bir yolda yürürken buluyorsunuz.
Bana göre Körlük, yalnızca fiziksel bir körlüğü değil, modern toplumun ruhsal körlüğünü de sorgulatan bir başyapıt. Karakterlerin içsel çatışmaları, birbirlerine duydukları ihtiyaç ve zaman zaman gösterdikleri acımasızlık, insan ilişkilerinin ne denli karmaşık olduğunu ve ne kadar kırılgan temeller üzerine kurulu olduğunu çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor. Bu yönüyle kitap, gerçek hayatta da sıklıkla karşımıza çıkan sosyal çelişkileri, bireysel ve toplumsal sorumlulukları düşündürüyor.
Okudukça, insan olmanın ne anlama geldiğini yeniden sorgulayan bu eser, bana umudun en beklenmedik anlarda filizlendiğini, en karanlık günlerde bile bir ışık bulunabileceğini hatırlattı. 
Körlük , sadece bir felaket romanı değil; aynı zamanda, insan ruhunun dirençliliğini, sevgi ve bağlılığın gücünü anlatan, düşündüren ve kalpte iz bırakan bir roman.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.