Muzaffer Kale ile Bir "An"a TutunmakEdebiyat
Muzaffer Kale’nin "Dönüşte Yağmura Yakalandık" kitabını elinize aldığınız anda, sanki bir öykü kitabı değil de, şairane bir dille yazılmış "an"ların bir kesiti içinde bir izleyen olarak oturduğunuzu hissediyorsunuz. Yazar dili o kadar titiz kullanıyor ki fazlalık bir sıfat dahi görmeniz mümkün değil. Hani bazı insanlar vardır ya, az konuşurlar ama tek bir cümleyle seni tam kalbinden yakalarlar; işte Muzaffer Kale’nin kalemi tam olarak öyle. Şair olduğu her satırından belli; kelimeleri öyle bir seçip yan yana getirmiş ki, sanki metinden tek bir virgülü bile çıkarsan o güzelim büyü bozulacakmış gibi duruyor.
Kitap boyunca o bildiğimiz, çocukluğumuzun geçtiği sokakların, yağmur kokan kasabaların ve bazen de o hepimizin içindeki o hiç bitmeyen "eve dönme" isteğinin peşinden gidiyoruz. Ama yazar bize her şeyi bir çırpıda anlatıp bitirmiyor; aralarda öyle boşluklar bırakıyor ki, o boşlukları kendi anılarınla, kendi hüzünlerinle sen dolduruyorsun . Hatta o boşlukların havada kalan insanda eksiklik uyandıran bir tarafının da olmadığını, aksine sanki öyünün öncesinde de sonrasında da ne olduğunu bildiğimiz tanıdık bir kesit okuyoruz. Kısa, öz ama bir o kadar da derin... Bir çırpıda okunuyor belki ama etkisi bir yağmur sonrası toprak kokusu gibi uzun süre üzerine siniyor insanın. Kısacası bu kitap, gürültülü dünyanın içinde biraz soluklanmak ve kelimelerin o sessiz gücüne sığınmak isteyenler için tam bir sığınak. 
Muzaffer Kale
Muzaffer Kale·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.