Agatha Christie’nin On Kişiydiler kitabı… Gerçekten bayıldım.
Daha ilk sayfalardan itibaren insanı içine çeken bir atmosfer var. Issız bir ada, birbirini tanımayan insanlar ve yavaş yavaş çözülen bir gerilim… Ama asıl mesele sadece “katil kim?” değil. Her karakterin geçmişi, vicdanı ve sakladıklarıyla yüzleşmesi bence kitabı bambaşka bir seviyeye taşıyor.
O meşhur tekerleme zaten başlı başına tüyler ürpertici:
“On Küçük Zenci yemeğe gitti,
Birinin lokması boğazına tıkandı. Kaldı dokuz.”
Ve her bölümde o sayının azalmasını izlemek… Gerçekten gerilimi iliklerine kadar hissettiriyor. Ne zaman “tamam, katil bu” desem ters köşe oldum. Sürekli şüphe içinde okuyorsun ve kimseye güvenemiyorsun.
En sevdiğim şeylerden biri de şu oldu: Okurken sadece olayları takip etmiyorsun, aynı zamanda adalet, vicdan ve suç kavramlarını da sorguluyorsun. “Kim suçlu, kim masum?” sorusu kitabın sonunda bile net bir cevap vermiyor aslında.
Kısacası: Hem sürükleyici hem zeki hem de unutulmaz bir kurgu. Elimden bırakamadım, resmen bir oturuşta bitirecek kadar içine çekti. Polisiye seven sevmeyen fark etmez, herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap bence.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.