Kitapta emek var, akıcı da ama bana çok kasvetli geldi nedense, okurken ruhum daraldı. Hep negatif olaylar okumaktan olsa gerek. Zengini de fakiri de orta halli olanı da hep mutsuz insanlar.
Bir otel davetine katılan kişiler ve oradaki görevlilerin hayatlarını kısa kısa anlatmış yazar. Zehra ve Emre en çok anlatılan kişiler...
Bir değil on kitap okumuş gibi oldum. Hikâyeler bir araya gelip, bol bakliyatlı bir çorba gibi olmuş. Bu çorbadan birkaç kase içince iyi de fazlası şişiriyor. Yani sayfa sayısı böyle bir kitap için gereksiz uzun bence.
Yazar ünlü olunca kitaplarını okumaya mecburmuşuz gibi hissediyoruz. En azından benim için öyle...
·
102 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ben de her kitaptan sonra bu son olur diyorum ama dönüp dolaşıp bir tane daha okuyorum:)