Sakin, sade ve naif bir kitaptı. Yaşlılığın getirmiş olduğu hüzünle beraber kişi çevresine, ailesine ve kendine yeniden bakıyor; bazen pişmanlık, bazen "keşke", bazen de güzelliklerle beraber...
Bir gün kravatını bağlamayı unutmak, gazete haberleri, lotus çiçekleri, kiraz ağaçları, cenazeler ve çocuklar.
Yazar bizi Japonya'da bir eve misafir etmiş gibiydi. Kitabı bitirdikten sonra o evden ayrılmışım gibi hissettim. Onlar bir yerlerde hayatlarına devam etmişler ve ben sonlarını hiç bilememişim gibi..
İyi okumalar.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.