Yazar:
Yasunari Kawabata
Çevirmen:
Dost Körpe
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 41 dk.
Sayfa Sayısı:
236
Basım Tarihi:
2010
İlk Yayın Tarihi:
1954
Yayınevi:
Doğan Kitap Yayınları
Orijinal Adı:
山の音 Yama no oto
ISBN:
9786051118772
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sakin, sade ve naif bir kitaptı. Yaşlılığın getirmiş olduğu hüzünle beraber kişi çevresine, ailesine ve kendine yeniden bakıyor; bazen pişmanlık, bazen "keşke", bazen de güzelliklerle beraber...
Bir gün kravatını bağlamayı unutmak, gazete haberleri, lotus çiçekleri, kiraz ağaçları, cenazeler ve çocuklar.
Yazar bizi Japonya'da bir eve misafir etmiş gibiydi. Kitabı bitirdikten sonra o evden ayrılmışım gibi hissettim. Onlar bir yerlerde hayatlarına devam etmişler ve ben sonlarını hiç bilememişim gibi..
İyi okumalar.
Dağın Sesi,” Kavabata’nın İkinci Dünya Savaşından sonra yazdığı ilk roman. Yazar yeni estetik arayış içine giriyor ve daha önce denemediği bazı ifade tekniklerini ilk kez bu eserinde kullanıyor. Özellikle parçalanmış hissi veren bölümlerle (bölümler arasında ne kadar zaman geçtiğini tesadüfen anlıyoruz) zamanın akıcılığını hissettiriyor. Geçen zamanı belli belirsiz doğadaki değişimlerle anlatmayı seçiyor. Bazen bahçedeki bir ağacın yapraklanışı, komşu bahçede açan ayçiçekleri, eylül başında beklene fırtına gibi doğa olayları sayesinde ayların hatta yılların geçtiğini anlıyoruz. Ayrıca Şingo okul arkadaşlarının cenazelerine gidiyor. Cenazeler Şingo’nun her yıl dünyada daha yalnız kaldığını gösteriyor adeta. Yaşlanan her insan gibi bilip tanıdığı dünyanın yavaş yavaş öldüğünü hissediyor.
Yeni bir kitapla karşınızdayım dostlar...
Dağın sesi kitabı 
Akif Hayta hocamızın önerdiği bir kitaptır. 1968 Nobel Edebiyat ödülü almış bir kitap zaten.
Benim için farklı ve çok akıcı bir kitap oldu. Hem bir an önce bitirmek istediğim hem de hiç bitmesin dediğim bir kitaptı. Japonya'nın nasıl bir yer olduğu ve kültürü hakkında bilgi edindirici bir kitap oldu.
Ancak şöyle önemli bir detay vereyim! Bizim ergen yaş kitlesi diye tabir ettiğimiz grup (13-18 yaş aralığı) bu kitabı okursa sıkılabilme ihtimalleri yüksek diye düşünüyorum. Çünkü kitap çok olaylı geçmiyor.
Baş karakterimiz olan Shingo bey amcanın düşünceleri ve yaşantısı üzerinde ilerliyor. Tabiri caizse bireyin iç dünyasını ele alan sade bir kitap diyebiliriz. Ve genel olarak en azından gördüğüm kadarıyla gençlerin hoşuna gitmiyor öyle kitaplar. Mahiyetini anlamak için biraz daha büyük olmak gerekir diye düşünüyorum.
Okuyan arkadaşlara keyifli okumalar.
Akif Hayta hocamızın önerdiği bir kitaptır. 1968 Nobel Edebiyat ödülü almış bir kitap zaten.
Benim için farklı ve çok akıcı bir kitap oldu. Hem bir an önce bitirmek istediğim hem de hiç bitmesin dediğim bir kitaptı. Japonya'nın nasıl bir yer olduğu ve kültürü hakkında bilgi edindirici bir kitap oldu.
Ancak şöyle önemli bir detay vereyim! Bizim ergen yaş kitlesi diye tabir ettiğimiz grup (13-18 yaş aralığı) bu kitabı okursa sıkılabilme ihtimalleri yüksek diye düşünüyorum. Çünkü kitap çok olaylı geçmiyor.
Baş karakterimiz olan Shingo bey amcanın düşünceleri ve yaşantısı üzerinde ilerliyor. Tabiri caizse bireyin iç dünyasını ele alan sade bir kitap diyebiliriz. Ve genel olarak en azından gördüğüm kadarıyla gençlerin hoşuna gitmiyor öyle kitaplar. Mahiyetini anlamak için biraz daha büyük olmak gerekir diye düşünüyorum.
Okuyan arkadaşlara keyifli okumalar.
Artık yaşlanıyorsun Shingo. Ölüm şu karşı dağda dile geliyor sanki.
Aynaya baktığında daha da beyazlayan saçlarını görüyorsun.
O güç bela kurduğun aile dağılıyor.
Oğlun, kızın, torunların.. Horlamasına dayanamadığın eşin bile uzaklaşıyor senden. Arkadaşlarının ölüm haberleri geliyor tek tek.
Ve sen silikleşen görüntülerle dolu bir hafızayı taşıyorsun..
.
Usta yazar Yasunari Kawabata’dan Kiraz Çiçekleri’ni okumuştum sadece. Renkler çok canlıydı dizelerinde, rüzgarı teninizde hissedebiliyordunuz o kitapta. Duygular ise eksikti ya da görüntülerin arkalarına saklanmışlardı. Dağın Sesi ise bambaşka. Çok gerçek. Pişmanlıklar, yaşlanma, güzellik tutkusu, Japonya’nın İkinci Dünya Savaşı sonrası o uyuşmuş hali..
Oğlu ve geliniyle yaşayan bir çiftin o sıradan görünen hayatlarının pamuk ipliklerine bağlı olduğunu gösteriyor Kawabata.
Her düzen yıkılabilir, sağlık bozulabilir, geçmişe sünger çekilebilir.
İki bin yıl önceki bir lotus tomurcuğu bile açabilir!
Kawabata’nın gücünü 1954’te yazdığı bu kitapla anladım desem yalan olmaz.
Shingo’yu ve yalnızlığını unutmayacağım, Tanizaki’nin çılgın ihtiyarını unutmadığım gibi, ikisi birbirinin zıttı olsa da..
.
Alper Kaan Bilir’in çevirisi ve dipnotlarıyla daha da zenginleşiyor Dağın Sesi.
Kapak tasarımı ise Utku Lomlu çalışması~
Dağın Sesi, sessiz ama derin bir hikâye anlatır. Okurken büyük olaylar, şaşırtıcı dönüşler bulamazsınız eğer japon edebiyatına aşina değilseniz sizi sıkabilir. çünkü roman başından sonuna kadar sakinliğinden ve duygu yüklü satırlarının geçmişle izinde sakin gider. kitapta tartışma yerleri gelse bile bu tartışma bizim hayal ettiğimiz gibi ilerlemeyip, sakin bir şekilde ve kısa olarak son bulur . yaşlı bir adam olan Shingo'nun iç dünyasını öyle duru ve sade bir dille anlatır.
kitabın konusuna gelecek olursak Shingo adında, yaşlanmakta olan bir adam var. Shingo’nun iç sesiyle tanışıyoruz aslında. Oğlu Shūichi ve gelini Kikuko ile aynı evde yaşıyor. Zamanla hafızasında kopukluklar yaşadığına, bazı şeyleri unutmaya başladığına tanık oluruz. Ölümün yaklaştığını hissediyor ama bunu dillendirmiyor. Hayatı boyunca yaptığı, yapamadığı şeyleri düşünüyor. Özellikle ailesiyle ilgili pişmanlıkları göze çarpıyor. Oğlu sadakatsiz, kızı mutsuz bir evlilikten geri dönmüş, ve o ise sanki yıllar boyunca hep kenardan izleyen biriymiş gibi hissediyor. Hayatın sessizce akıp gitmesini izliyor adeta. kitap boyunca shingo 'nun eşinin ablasına duyduğu sevgi ve bunun sonucunda devam eden hep bir kıyaslama hali bana
( yanındaki ile yaşar , aklındaki ile ölürsün demeden geçemiyor insan) dedirtti.
Shingo bazı sabahlar gerçekten dağın içinden gelen bir ses duyduğunu söylüyor. Bu ses bir uyarı mı, ölümün habercisi mi, yoksa sadece zihninin bir oyunu mu belli değil. Ama bu ses, onun içindeki boşluğu, zamanla olan bağını ve doğayla kurduğu sessiz iletişimi temsil ediyor gibi.
kitabın dili oldukça sade. Diyaloglar kısa, ama her kelimenin altında bir duygu var. Doğayı, mevsimleri, rüyaları kullanma biçimi çok etkileyici. Özellikle Kikuko karakteri, hem zarafetiyle hem sabrıyla öne çıkıyor.
8/10
2024 11. kitabı
Kawabata’nın okuduğum ikinci kitabı oldu. Akıcı ve sürükleyici yazmış. Açıkçası merak uyandırıcı da diyebilirim fakat bu kitabında ve diğer Uyuyan Güzeller kitabında da net bir son yok. Ucu açık kalıyor. Bu bazı okurlar için sorun olabilir, bazı okurlar ise sever hikayeyi kendisinin tamamlamasını. Keyifli okumalar.
“Japon Edebiyatı’ndan okuduğum en zarif eserdi. Tokyo’da savaş sonrası toplumun dönüşümünü ve aile yapısının değişimini gözler önüne seren bu eseri sakin ve sürükleyici kitapları okumayı seven herkes edinmeli.”
Shingo adındaki başkahraman savaş sonrası bir ortamda aile bağlarını düzeltmeye çalışan ve kendi içsel hesaplaşmalarıyla meşgul şirket sahibi biridir. Savaş sonrası toplumda aile bağları, ekonomik durum ve insan hayatlarındaki değişimleride ele alarak, dramatik bir kurgu yaratan yazar bence iyi bir dille bizlere kitaptaki insanların iç dünyasını güzel bir şekilde aktarmış. Konusu dramatik olsada japon kültürüyle harmanlanmış bir eser olduğundan dolayı benim ilgimi çekti ve okumama devam etmemi sağladı. Okuma listenize farklı klasikler eklemek isterseni öneririm.
Nobel mükafatı laureatlı,əsərlərində Yapon mədəniyyəti və adət-ənənələrinə daha çox yer vermiş olan Yasunari Kavabatinin "Qarlı diyar" romanı yapon tarixini,adətlərini,ailə-məişət münasibətlərini,xəyanət və bağışlamaq kimi aktları və onların nəticələrini ifadə edir. Özündən öncəki bir neçə yapon yazıçının intiharına qarşı çıxan :"Bu dünyada yaşamaq nə qədər ağır olsa da,intihar qəlbi sakitləşdirmir." deyən Kavabata özünü dəm qazı ilə boğaraq intihar etmişdir.
Romanımızın baş qəhrəmanları ata Sanqo,onun arvadı Yasuko,oğlu Süiti,gəlini Kikuko,Süitinin əri müharibədə ölmüş məşuqəsi Kinoko,Yasuko və Sanqonun qızları Fusako,Sanqonun katibəsi Xidekodur.Əsərdə hətta ölmüş xarakter olan Yasukonun bacısına belə yer verilməkdədir.Uşaqlarının düşdükləri bədbəxtliklər və uğursuz ailə həyatlarında valideynlər özlərini günahlandırırlar.Fikirləşirəm ki,bu təkcə Yaponiyaya deyil,elə Azərbaycanın özünə də xas olan bir adətdir.Avropadakı müasir ailələrdən fərqli olaraq ,uşağın necə yaşı olduğundan asılı olmayaq,ata və ana uşaqlarının hər zaman qayğısına qalmalı və onlara seçimlərində kömək etməlidirlər.
Həyatdakı bir sıra iyrənc və qulağa xoş gəlməyən situasiyalar da romanda mərkəzdə durur.Süitinin məşuqəsinin yanından sərxoş geri dönməsi,amma bunu bilməsinə rəğmən arvadı-Kikukonun əyilərək onun ayaqqabılarını çıxarması və onu "bağışlaması",bağışlamaq kimi bir məfhumun necə müqəddəs olduğunu ortaya qoyur və Kikuko müqəddəs,saf,pak bir canlıya çevrilir.Bağışlamağı hamı bacarmır,insanların edə biləcəkləri şeylərin isə limiti olmadığını nəzərə alsaq,bağışlamaq insanı ucaldır və onun bütün ağrılarını,nifrətini,kinini geridə qoymasına vəsilə olur.Başlarda insana çoxlu ağrı verən bu akt,sonradan meyvəsini verir və insana sağlam bir ruh bəxş edir.
Əsərdə qoca belə olsan bəzi şeylərin
Yazar Hakkında
Yasunari KawabataYazar · 11 kitap
Yasunari Kavabata (Japonca: 川端 康成; d. 14 Haziran 1899 - ö. 16 Nisan 1972) önemli Japon romancılarından. Onun duygu yüklü düz yazı tarzı Japonya'ya ilk Nobel Edebiyat ödülünü getirmişti. Önemli eserlerinden bazıları İzu Dansözü (1926) ve Kardan Ülke (1934)'dir.
Kavabata Osaka'da doğdu ve iki yaşında yetim kaldığından büyükbaba ve büyükannesi yanında yaşadı. Teyzesi tarafından büyütülen bir kızkardeşi vardı. Kavabata'nın büyükannesi, o yedi yaşındayken öldü ve büyükbabası da, o on beş yaşındayken hayata gözlerini yumdu. Ebeveynlerinin ölümünden beri sadece bir kez kızkardeşini gördü. Tüm akrabalarını yitirdikten sonra annesinin ailesi yanına taşındı. On sekiz yaşından önce Tokyo'ya gitti ve Tokyo İmparatorluk Üniversitesi yönetimi altındaki liseye kaydını yaptırdı. 1920'de liseyi bitirip Tokyo İmparatorluk Üniversitesinde okumaya başladı.
Gazeteci olarak çalışmaya başladığında yazmaya da devam ediyordu. II. Dünya Savaşı'nın ateşli askeri ortamına katılmayı reddetti. Savaş ortamının etkileri yazılarında görülmektedir.
Kavabata 1972'de gazla intihar etti. İntiharıyla ilgili pek çok gerekçe öne sürülmüştür. Bunlar arasında zayıf sağlığı, gayri meşru bir aşk hikayesi veya arkadaşı Yukio Mişima'nın intiharının üzerindeki etkisi gibi pek çok teori bulunmaktadır. Mişima'dan farklı olarak Kavabata ardında not bırakmadığı için intiharının tam nedeni gizli kalmaya devam etti.
Karlar Ülkesi adlı kitabını 12 senede tamamladı.
Eserleri
The Dancing Girl of Izu (Izu no Odoriko 1926, İngilizce tercümeler 1997)
Snow Country (Yukiguni, 1935-1937, 1947)
The Master of Go (Meijin, 1951-4; İngilizce tercümesi 1972)
Thousand Cranes (Senbazuru, 1949-52)
The Sound of the Mountain ( Yama no Oto, 1949-54)
The Lake Mizuumi, 1954)
The House of Sleeping Beauties (1961)
The Old Capital (Koto, 1962; English translation 1987, 2006)
Palm-of-the-Hand Stories
Beauty and Sadness (Utsukushisa to Kanashimi to, 1964)
Türkçede Yasunari Kavabata
Bin Beyaz Turna
Go Ustası
Kiyoto (Kiraz Çiçekleri)
Karlar Ülkesi
Uykuda Sevilen Kızlar
