"Bugün çok güzel bir gün ve ben onu senin görebildiğin gibi göremiyorum."
Kıtabı değerlendirmeye bu güzel alıntı ile başlamak istiyorum.
Selam kitap dostlarım, bugün kalbimde bambaşka bir yer edinen, kelimelerin ötesine geçen bir eserle geldim: Elif Kaplan – Her Kalbe Dokunuş.
Küçük yaşta kayıplarla tanışan kalplerin olgunluğunu, sabrı ve şükrü anlatan bu kitapta; yazar bize sadece kendi hikayesini anlatmıyor, bizim hikayemizi de yazmamız için alan bırakıyor.
79 Sayfada Bir Dünya:
Kitabın bölümlerinin sonundaki boş sayfalar, adeta bir tür terapi yöntemi gibi.
Kitapta beni en çok sarsan kısımlardan biri, hayata karşı duruşumuzu sorgulatan bu zarif bakış açısı oldu.
Erken yaşta gelen aile kayıpları, ölümle çok küçük yaşta tanışmanın getirdiği o ağır yük ve o yükün altından filizlenen bir umut...
Elif Kaplan, kendi hayatından kesitlerle bize sadece bir hikaye anlatmıyor, adeta bir yol haritası sunuyor.
Bu kitap bir okuma serüveninden ziyade, kendinize doğru bir yolculuk rehberi.
Umutsuzluğun içinde o küçücük ışığı arayan herkesin kitaplığında mutlaka bulunmalı.
Soru: Siz de anlatamadıklarınızı yazarak rahatlayanlardan mısınız? Yoksa her şeyi içinize mi atarsınız? Gelin dertleşelim.
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.