Merhaba kitap dostlarım
Bugün size kalemine her seferinde biraz daha bağlandığım,benim için yeri gerçekten ayrı olan canım yazarım Merve Akyüz’ün Köprü Kralı kitabıyla geldim
Pars Tuna…7.Oğul’dan tanıyıp da unutamayanlar burada mı?Çünkü ben kesinlikle unutamayanlardanım.Ahsen Tuna’nın abisi olarak hayatımıza giren Pars,bu kitapta bambaşka bir yönüyle karşımıza çıkıyor.Pars dışarıdan bakınca gücün,otoritenin,hatta biraz da korkunun vücut bulmuş hali gibi…Ama işte o sert duruşunun altında sakladığı duygular var ya asıl mesele tam da orada başlıyor.Miray’ın hayatına girmesiyle birlikte (DERİN'DEN AYRILMASINA SEVİNMİŞ OLABİLİRİM) o “ulaşılmaz” dediğimiz adamın içindeki kırılgan tarafı yavaş yavaş görmeye başlıyoruz.Ve inanın bana,o değişimi okumak insanın içine işliyor.Kitap boyunca aşkın ne kadar ince bir çizgide nefretle yer değiştirebildiğini,ama o nefretin bile aslında ne kadar derin duygular taşıdığını hissediyorsunuz.Bazı anlarda durup “Ben olsam ne yapardım?” diye düşünmeden edemedim.
Pars için aşk bir zayıflık mıydı?
Yoksa onu insan yapan tek şey mi?
İşte bunu okudukça anlıyorsunuz.Kısacası bu hikayede karanlıkla aydınlığın,güçle kırılganlığın ve en önemlisi sevgiyle öfkenin iç içe geçtiği,insanı içine çeken yolculuğana şahitlik edeceksiniz.Bazı kitaplar vardır,bitirdiğinizde etkisi geçmez.İşte Köprü Kralı tam olarak öyle bir hikâyeydi benim için.
Küçük bir dip not;7.Oğul’u okumamışsanız bile bu kitabı tek başına çok rahat anlayabilirsiniz.BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZ TEK KİTAPLARDIR.
.
·
122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.