Türk edebiyatında eşine az rastlanır eserlerdendir Esir Şehrin İnsanları. Bana kalırsa "dönem romanı" dediğimiz az sayıda romanımızın da en iyilerindendir. Ne var ki Kemal Tahir'in toplumcu gerçekçi takıntılarından dolayı, bazı yerlerde gerekli gereksiz demeden bilgi vermeye çalışması olmasa muazzam bile diyebilirim.
Sanırım üçüncü kez okudum ama yine etkisindeyim. Aşağıdaki gibi bölümler daha çok olsaydı keşke diyorum.
"Ben sizin kadar güçlü değilim... Bazen hür olduğumu zannederek sevindiğim oluyor. Esir bir şehrin, hatta esir bir memleketin esirlerinden herhangi birisi olduğumu unutuyorum da..."
"İhsan'ın dediği gibi... 'Bir kafese kapatılmış bir kuşla, bir odaya kapatılmış kuşun farkı,' İhsan ben işte böyle teselli eder." (s. 180)
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.