Uzun zamandır hiç resimli bir kitap okumamıştım. Bana nostalji yaşattı doğrusu.. Hemde bir masal anlatarak , tıpkı çocukluğumuzdaki gibi..Kim özlemez ki o günleri..
Canım Yaşar Kemal.. Yine müthiş coğrafi betimlemeleri ve olağanüstü kurgusu ile karşımızda. Kahramanlarımız Mahmut Paşa’nın güzeller güzeli kızı Gülbahar ile fakir ama gururlu gencimiz Ahmet..
(Hem de ne gurur ! Bu nokta da Memo’nun saf ve duru sevgisi hatta sevgisine kıyamayışının bana daha bir samimi ve gerçek geldiğini söyleyebilirim) Sevgiye ve aşka dair kitapları okumayı daha bi seviyorum bu bir efsane ve masal olsa da .. İnsana dair en güzel duygular çünkü.. Her ne ise konumuz şu ki ; Gülbahar kızımız ile Ahmet birbirlerini seven gençlerimiz fakat Mahmut Paşa bu aşkı imkansız kılmak isteyen bir faktör olsa da asıl imkansızlaştıran faktör Mahmut Paşa mıydı?
Sevginin ve birlik beraberliğin karşısında hiçbir gücün duramayacağı da bir diğer konumuzdu.
Ayrıca Ağrı Dağı’nı görmemiş biri olarak bu kitapla merakımın daha da arttığını söyleyebilirim. Ama orayı gördüğüm gün aklıma bu kitabın geleceğinden hiç şüphem yok.. Tipik bir Yaşar Kemal klasiği bu. Hafızalara kazıyor o yerleri :)
Çok fazla detaya girmek istemiyorum. Kısacık olan bu efsaneyi herkesin okumasını istiyorum.
Son olarak alıntımızla bitirmek istiyorum :
"Şu insanlar, şu dünyada var oldukça her şeye akıl erdirecekler, kartalın uçuşuna, karıncanın yuvasına, ayın, günün doğuşuna, batışına, olüme, kalıma, her şeye akıl sır erdirecekler. Karanlığa, ışığa, her şeye, her şeye akıl erdirecekler, tek insanoğluna güç yetmeyecek. Onun sırrına ulaşamayacaklar"
Herkese keyifli okumalar !
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.