Ruth Ware, Bu hikayede sadece bir cinayeti değil, insanların birbirine gösterdiği yüzlerle sakladığı gerçekleri anlatıyor bize de ...
Üniversitede okurken, bir gün en yakın arkadaşınızı odanızda ölü olarak bulduğunuzu düşünün, düşüncesi bile korkunç
Suçlu sizin tespitlerinizle yakalandı..
Ama yillar sonra biri çıkıp size;
“Belki de yanlış kişiyi suçladın." diyecek...
Hannah… ilk bakışta sıradan gibi duran ama aslında içten içe sürekli kendini sorgulayan bir karakter. Onu güçlü yapan şey cesareti değil aslında, şüphe edebilmesi. Kendi kararlarından, kendi hafızasından bile şüphe etmeye başladığı noktada asıl hikaye ozaman başlıyor.
April ( iste, herkesin hayran oldugu o kız) tam bir merkez karakter. Ortama girdiği anda her şeyi değiştiren, insanları kendine çeken ama bir o kadar da rahatsız edici bir tarafı olan biri. Onu sevmek de zor, mesafe koymak da.
Ve en tehlikeli olanı da bu degilmi? İnsanların hayatında bu kadar iz bırakabilen biri, yokluğunda bile dengeleri bozabiliyor.
Yan karakterlerin hiçbiri “yan” değil. Her biri bir parçayı saklıyor gibi. Kimse tamamen masum gelmiyor ve hikaye bu noktada da sizi içine hapsediyor ..
Yine kendimi bir dedektif edasıyla okurken bulduğum kitaplardan oldu bu kitap ta...
Hikaye de çoğu zaman " katil kim? " yada "kime guvensem" soruları ile boğuşurken buldum kendimi
Ve hikayenin, en çarpıcı tarafıda geçmiş gerçekten geride kalmıyor. Sadece sessizleşiyor… ta ki biri tekrar kurcalayana kadar.
Sonlara doğru nefes nefese okuduğum, yine şaşkınlıktan mimiklerimi kontrol edemediğim bir sonla karşılaştım..
Kimi zaman kızdım çok kurcalıyor diye, kimi zaman yürü be kızım kim tutar seni diye gazladim Hannah'ı. O derece hikayedeydim
On yıl aradan sonra ortaya çıkan gerçekler, suçlunun gerçekte kim olup, neden soruları ile soluksuzca okunulacak bir hikayeydi "o kız " benim icin
Okuyun derim, çünkü harikaydı
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.