Gerçekleri bilmek mi yoksa görmezden gelmek mi daha iyidir? Kitabın okuruna düşündürdüğü soru bu ama yazarın verdiği cevapla benim vermek istediğim cevap taban tabana zıt Altın Kâse; zengin Amerikalı koleksiyoner Adam Verver, kızı Maggie Verver, Maggie’nin eşi Prens Amerigo ve Maggie’nin yakın arkadaşı Charlotte Stant etrafında dönüyor. İlişkilerdeki gizli gerçekler, aldatma, masumiyet ve yüzleşme temalarını derin psikolojik çözümlemelerle anlatıyor. Prens Amerigo ile Maggie'nin evliliği ile başlayan eser, Adam ve Charlotte'ın evliliği ile devam ederken kişiler arası ilişkiler ve saklı gizemler içinden çıkılmaz hâle getiriyor. Geçmişin tanıdık simaları, gizlenen ilişkiler, masum ve saf umutları yerle yeksan ediyor. Maggie ve babası birbirlerine çok fazla bağlılar, okurken bu yakınlığı sıkça sorguladım, herkes babasını sever (istisna durumlar hariç) elbette ama bu baba kız bambaşka bir bağ ile bağlılar sanki Her ikisininde evlenmesi hayatlarında mesafe ve odak noktası olma kaygısını düşündürse de asıl kaygılanmaları gereken konu bu değil
Charlotte'ın evlilik hediyesi olarak baktığı altın kâsede ki çatlak, evliliklerdeki kusuru vurguluyor. Romanın başında gördüğümüz bu kâse kitabın sonlarına doğru yine karşımıza çıkıyor ama bu sefer kilit noktası, bir kırılma ânı olarak. Prens, Prenses ve dağınık bölümler olarak eserin en çok konuşanı olayı yaşayanlardan ziyade Fanny ve Albay eşi. Öyle tehlikeli, dedikoducu insanlar ki her şeyde bir payları var, en çok söz hakkını dış gözlemci olarak onlara verilmiş. Gerçi en başında üç maymunu oynamasalardı olaylar bu noktaya gelmezdi. Altın Kâse, dışarıdan kusursuz görünen hayatların içindeki çatlakları anlatan, yoğun ve psikolojik bir roman. Yavaş ilerledi ama yazar karakterlerin iç dünyasını çok derin işlemiş. Sabır isteyen, sonu gereği de herkese istediğini vermeyen bir roman, tavsiyemdir.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.