Kanlı Topraklar; “ekmek kavgası”nın sadece karın doyurmak değil, aynı zamanda onurunu koruma mücadelesi olduğunu gösteren bir roman. Eser; yazarın diğer romanlarında olduğu gibi, Çukurova’da pamuk tarlalarında çalışan yoksul işçilerin yaşam mücadelesini anlatıyor. Toprak sahipleri işçileri sömürürken, işçiler hem açlıkla hem de bu adaletsizlikle mücadele ediyor. Bazıları düzene boyun eğerken, bazıları ise direnmeye çalışıyor. Çırçır Katibi Topal Nuri çırçır makinelerini temizletmek için Kantarcı Mustafa'dan hamal istemesi üzerine başlayan eser, iki tarafın karşı karşıya gelmesi ve kolay yoldan para kazanmak uğruna göz yumulan adaletsizliğe doğru evriliyor. Yani eser bireysel hikâyeden ziyade toplumun fotoğrafını çekiyor.
Üç ayrı sınıf var; Ağalar (Toprak sahipleri), ırgatlar (işçiler) ve arada kalanlar. Olaylar öyle bir hâle geliyor ki iffetsizlik, ikiyüzlülük, para ve güç için karakter bozulması ve yozlaşma ile karakterlerin attığı adımlar kimi zaman beni hayrete düşürdü. Topal Nuri'nin karısı tutumunu ve duruşunu sevdiğim tek karakterdi. Mustafa'nın akıllanmaz avanaklığı, ağaların para için mazlumun hakkını yemesi, Kabak Hafız'ın din sömürüsü üzerinden insanları kandırması, Nedim Ağa ve birçok karakterin uçkur sevdası ve Şehnaz'ın ucuz ve basit hareketleri kısaca beni sinir eden çok detay vardı. Olan yine mazluma oluyor. Hayat yeterince adaletsiz, okurken bari hak yerini bulsun dedim ama maalesef beni tatmin etmeyen bir son vardı
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.