Hikâyeleri kim anlatıyorsa, gerçeği de o mu belirler? Iskarta'ya ayrılacak bir geminin Akdeniz'den başlayan ve İstanbul'da son bulacak dönüş yolculuğunda gerçek ile kurgusal hikâye iç içe geçiyor. Kurgu içinde kurgu okuyoruz, aradaki denge öylesine güzel ki hele bir noktadan sonra hikâyelerin karanlık sırları kesiştiğinde... 47 Numaralı Kamara'da yolculuk eden ünlü yazar Hikmet Bey, güzel eşi Merve ve yeni romanını yazmak için Hikmet Bey'e yardım eden asistan Murat. Gerçek zaman döngüsünün ana karakterleri bu üç kişi. Murat'ın henüz nedenini bilmediğimiz bir şekilde Hikmet Bey'e duyduğu nefret ve ilmek ilmek işlediği oyunu üzerine başlıyor roman. Murat, kaleme alınan romana yön verdiği ve kendi katkısının çok olduğunu savunurken imzasını Hikmet Bey'in taşıyacağı bu roman için bir hayalet olduğunu biliyor. Bu yüzden bir hayalet hikâyesi, gölgede kalan ama yön veren, gerçekleri istediği şekilde büküp, yazar ve okuyucunun aklıyla oynayabilen bir güç.
Hikâye, bu iki karakter arasındaki ilişki ve anlatılan/ yazılan metinler üzerinden ilerlerken her iki bölümde de okurun merak duygusunu diri tutmayı başarıyor. İlk başta ki duygu ve düşüncelerim ile kitap bittiğinde düşündüğüm ve hissettiklerim bambaşkaydı. Okur-yazar ilişkisi üzerine tespitleri çok hoşuma gitti. Bir yazar olarak okurun beklentisini çok iyi anlayan, analiz eden birisi. Hikmet Hükümenoğlu'nun her eserinde özgün, okurun merakını çekmeyi başaran, sürükleyici eserler kaleme alması takdire şayan. Yine büyük bir merakla okudum, sadece sonunu daha yüksek ve keskin beklemiştim biraz stabil kaldı ama yine de severek okudum, sizlere de tavsiyemdir.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.