Puan vermedi·184 syf.··Beğendi
· Daha önce hiç Şeker Portakalı okudunuz mu? Çocuk kitabı gibi görülse de, aslında çok daha derin bir yerde duruyor.
Çocukken okuduğumda sadece acısını hissetmiştim; Zezé’nin hayal dünyası bana bir kaçış gibi gelmişti. Büyüyünce tekrar okuduğumda ise bunun bir kaçış değil, bir dayanma biçimi olduğunu fark ettim.
Her yaşta başka bir anlam kazanıyor bu kitap. Çünkü Zezé henüz beş yaşında olmasına rağmen, yaşadıkları bir çocuğun taşıyamayacağı kadar ağır. O ise hayal kurarak, kendi dünyasını yaratarak ayakta kalıyor.
José Mauro de Vasconcelos’un “12 günde yazdım ama 20 yıl içimde taşıdım” sözü de kitabın derinliğini açıklıyor aslında.
Yalın bir anlatımı var, okuması kolay. Ama etkisi ağır. Bitince geçmeyen kitaplardan.