KORKMA BU AKŞAM GELİP ÇALMAM KAPINI / PERİHAN MAĞDEN
Bu kitap Perihan Mağden'in okuduğum ikinci kitabı, ilki Tehlikeli Temayüller'di, onu beğendiğim için bu kitabını okudum.
Kitap, Mağden’in Radikal Gazetesi’ndeki köşe yazılarından derlenmiş ve seçilen 35 makaleye bir de Mağden'in bu kitap için yazdığı bir yazı eklenmiş. Dolayısıyla günlük gazetede yazılan köşe yazıları olduğu için o dönemde gündelik hayatta yaşananlar ile ilgili yaptığı eleştirileri kapsamakta. Bu kitabın bir özelliği var. O dönemde satılan en ucuz kitap olması, ama basılan diğer ucuz kitapların aksine baskı, kağıt ve kitap üretim kalitesinden ödün verilmeden ucuza basılan ve satılan ilk kitap.
Kitap ile ilgili yapılan yorumların çoğu olumsuz ama bu kitaptan ne bekledikleri ve kendilerinin kitap, yazar, dönem konusunda ne kadar bilgili olduklarıyla ilgili bence. Okuduğu kitabın içeriği, yazarın tarzı hakkında bir fikri olmayan okurlar (tabii o dönemi yaşamamış, bilmeyen) acımasızca eleştiri yapmışlar. Bu demek değil ki ben yazara hayranım, her yazdığında haklı. Yazdığı eleştirilerin çoğuna katılsam da katılmadıklarım olduğu gibi katıldıklarımda da abarttığını düşündüğüm yazıları var. Ama oda yazarın görüşüdür, tarzıdır saygı duyarım. Kitabın adının içerikle ilgisi olmadığı için eleştirenlerde vardı. Mağden kitaplarının adını genelde şarkı sözlerinden seçiyor. Bu bilgiyi öğrenen birkaç kişi bu şarkıyı bilmiyoruz demiş. Bilemezler çünkü yaşları tutmuyor, şarkı adı değil içinde geçen bir söz. Bu mısra Ajda Pekkan'ın söylediği 'Kimler Geldi Kimler Geçti' adlı şarkıdan.
Kitaba dönersek; bir çok müzik, film ve yazardan bahsediyor. Gipsy Kings, Jay Jay Johansen, Black, Frank Sinatra gibi, çoğunu o dönemde dinlemiştik, tabii Frank Sinatra başka o tüm zamanların en iyilerinden, daima dinlenir. İzlediği filmler ise; Neşeli Günler (Sound of Music), Amelie, Duplex, Dogville, Karanlıktaki Dansçı, Arkadaşım Michael Jackson (Martin Bashir- belgesel), son ikisi dışında izlediğim filmler. Sizlere de izlemenizi tavsiye ederim.
Ann Rule ve kitaplarından bahsetmiş. Okumadım çünkü kitapları Türkçeye çevrilmemiş. Bir de Ronald Dahl'ın The Pig öyküsünden bahsetmiş. Dahl'ı 'Charlie'nin Çikolata Fabrikası'nın yazarı olarak tanıyoruz ama The Pig'in de çevirisi yok.
Mağden yazılarında kendine has birçok terim kullanıyor, kimi çok hoşuma gitti, kimini ise itici buldum. Onlardan bazıları: laf nüfusu, büroktik terör, kibir insanı (kibirella), üstade, yaşamobur, ev alemci...
Benim için anıları canlandıran bir okuma oldu ama sizler için ne okuyun, ne de okumayın diyebileceğim bir kitap. Okuyacaksanız da içeriğini bilin öyle okuyun diyebilirim.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.