Kendi varlığını Ötekinin varlığı ile kanıtlayabilir misin?
#okudumbitti
-Öteki
Fyodor Dostoyevski
1846 yılında yayımlanan bu kitap Dostoyevski'nin zekice kurguladığı,psikolojik derinliğe inen ilk ve en önemli eserlerinden biri olarak biliniyor. Kitap, sıradan bir devlet memuru olan Yakov Petroviç Golyadkin’in zihinsel parçalanışını ve kendi "kopyasıyla" girdiği amansız mücadeleyi konu alıyor.
Kitabın içeriği aslında insan psikolojisinin en karanlık labirentlerine yani "toplumsal varoluş sancısına" inmek anlamına gelir ki; romanı ikizinin verdiği tepkiler sonucunda deliren bir adamın hikayesini değil bi kimlik parçalanması olarak derinleştirebiliriz.
Romanın en sarsıcı tarafi "Öteki" nin(Golyadkin Junior)yani kahramanımızın olmak isteyip de olamadığı her şeyi temsil etmesidir. İçinde bulunduğu kamu kurumunda bürokrasiye uyum sağlayamayan utangaç,dürüst olduğunu söyleyerek kendi kendini avutan bir karakterdir. Bu dürüstlük aslında onun toplumdan kopuşunu ve sosyal beceriksizliğini gösteren bir etmendir.
Fyodor Dostoyevski hikayeyi 19. yy Petersburg'unun soğuk ve ıssız sokaklarında kurgulayarak mekan-psikoloji kavramını mükemmel bir şekilde kullanıyor. Freud henüz ortada yoksa da tam bir freudyen bakış açısıyla (id-ego-süperogo) romanın katmanlı yapısını oluşturmuş diyebiliriz. Dostoyevski:Golyadkin’in trajedisini kendisiyle barışamamış insanın,kendi gölgesi tarafından yutularak yok edilişinin düşler sahnesinde değil de günlük hayatın gerçeklik sahnesinde kendi içsel çatışmalarının en belirgin örneği olarak gösteriyor bize.
-Roman bittiğinde yazar bizi şu soruyla başbaşa bırakıyor "Eğer yarın sizin yerinize, sizin tüm anılarınıza sahip ama sizden daha 'başarılı', daha 'sevilen' bir kopyanız çıka gelse ve herkes onu tercih etse, kendi varlığınızı nasıl kanıtlarsınız?"
Fyodor Dostoyevski
1846 yılında yayımlanan bu kitap Dostoyevski'nin zekice kurguladığı,psikolojik derinliğe inen ilk ve en önemli eserlerinden biri olarak biliniyor. Kitap, sıradan bir devlet memuru olan Yakov Petroviç Golyadkin’in zihinsel parçalanışını ve kendi "kopyasıyla" girdiği amansız mücadeleyi konu alıyor.
Kitabın içeriği aslında insan psikolojisinin en karanlık labirentlerine yani "toplumsal varoluş sancısına" inmek anlamına gelir ki; romanı ikizinin verdiği tepkiler sonucunda deliren bir adamın hikayesini değil bi kimlik parçalanması olarak derinleştirebiliriz.
Romanın en sarsıcı tarafi "Öteki" nin(Golyadkin Junior)yani kahramanımızın olmak isteyip de olamadığı her şeyi temsil etmesidir. İçinde bulunduğu kamu kurumunda bürokrasiye uyum sağlayamayan utangaç,dürüst olduğunu söyleyerek kendi kendini avutan bir karakterdir. Bu dürüstlük aslında onun toplumdan kopuşunu ve sosyal beceriksizliğini gösteren bir etmendir.
Fyodor Dostoyevski hikayeyi 19. yy Petersburg'unun soğuk ve ıssız sokaklarında kurgulayarak mekan-psikoloji kavramını mükemmel bir şekilde kullanıyor. Freud henüz ortada yoksa da tam bir freudyen bakış açısıyla (id-ego-süperogo) romanın katmanlı yapısını oluşturmuş diyebiliriz. Dostoyevski:Golyadkin’in trajedisini kendisiyle barışamamış insanın,kendi gölgesi tarafından yutularak yok edilişinin düşler sahnesinde değil de günlük hayatın gerçeklik sahnesinde kendi içsel çatışmalarının en belirgin örneği olarak gösteriyor bize.
-Roman bittiğinde yazar bizi şu soruyla başbaşa bırakıyor "Eğer yarın sizin yerinize, sizin tüm anılarınıza sahip ama sizden daha 'başarılı', daha 'sevilen' bir kopyanız çıka gelse ve herkes onu tercih etse, kendi varlığınızı nasıl kanıtlarsınız?"·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.