Modern Japonya edebiyatından bir kitapla geldim.Kısa kısa öykülerden oluşuyor ama her biri insanın içine ince ince işliyor. Okurken “neydi şimdi doğru olan?” diye kendi kendine sorup duruyorsun.
Mesela Raşomon öyküsü… Açlık, çaresizlik ve ahlak arasında sıkışmış bir karakter var. Çok kısa ama insanın “ben olsam ne yapardım?” diye durup düşündüğü bir hikâye. Net bir doğru yok, işte asıl çarpıcı olan da bu.
Bir de en çok konuşulanlardan Çalılıklar Arasında var. Aynı olayın farklı kişiler tarafından bambaşka şekillerde anlatılması… Herkes kendince haklı gibi ama hangisi gerçek, emin olamıyorsun. Okurken insanın güven duygusunu bile sorgulatıyor.
Cehennem Tablosu ise biraz daha karanlık bir öykü. Sanat, takıntı ve insanın sınırları üzerine. Sanat uğruna neler göze alınır kısmı baya rahatsız edici ama bir o kadar da etkileyici.
Bazı öyküler de daha sembolik, mesela Örümcek Ağı gibi. Kısa ama verdiği mesaj uzun uzun düşündürüyor.
Genel olarak dili çok sade ama anlattıkları hiç hafif değil. Küçük küçük hikâyeler gibi başlıyor ama hepsi insan doğasına, ahlaka ve gerçeğe dokunuyor. Okurken yormuyor ama bittikten sonra aklında kalıyor.
Benim hissim şu oldu: Bu kitap “hikâye okuyayım geçeyim” değil de, biraz durup üzerine düşünmelik bir kitap. Eğer kısa ama etkili, insanı sorgulatan şeyleri seviyorsan çok hoşuna gider.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.