Öncelikle kitabın kapağında her ne kadar Namık Kemal'in Romanı yazsa da kitap bir roman değil. Yani içerisinde kurgu değil belgesel niteliğinde bir anlatım ve bilgiler var.
Hıfzı Topuz benim daha öncesinde Gazi ve Fikriye isimli kitabıyla tanıdığım ve sevdiğim bir kalem oldu. Dolayısıyla bu kitabına başlarken de akıcılığından şüphem yoktu. Biyografik bir kitap olmasına ve kurgu içermemesine rağmen son derece de akıcıydı. Lakin daha öncesinde benim Beşir Ayvazoğlu'ndan yine Namık Kemal'in anlatıldığı Kemal isimli bir kitabı okumuş olmam işleri karıştırdı. Çünkü Topuz ile Ayvazoğlu'nun anlattığı Namık Kemaller birbirinden farklıydı. İkisinde de duruşu dik, ülkesi için çalışmaktan ve çabalamaktan asla kaçınmayan bir Namık Kemal vardı ancak kişilik özellikleri olarak baktığımda farklı yapılar görmek beni şaşırttı. Açıkçası Ayvazoğlu'nun anlattığı Namık Kemal beni büyülemiş, sürgünlerde çektiği sıkıntılar içimi ezmişti. Oldukça ağır, ciddi bir duruşu vardı. Ancak Topuz'un kitabındaki Namık Kemal sürgünlerde dahi keyfine düşkün, acımadan para harcayan, babasının desteği ile de fazla sıkıntı yaşamayan bir karakterdi. Ayrıca dostlarına, yakınlarına yazdığı mektuplarında alaycı, argo deyimleri de oldukça kullanan bir rahatlıktaydı. İki yazarın da araştırmacı yönüne çok güveniyorum, ancak yazarı kendi tanıtmak istedikleri yönleri ile kaleme aldıklarını düşünüyorum. Ayvazoğlu kimi yönlerini gizleyip tam bir Vatan Şairi duruşu sergilemek isterken, Topuz Vatan Şairi'nin de insani yönleri olabileceğini gizlemeden anlatmak istemişti.
Sadede gelirsem ben severek okudum ve Namık Kemal'in bilmediğim yönlerine vakıf oldum. Ancak ben ağır abi okumak istiyorum diyorsanız Ayvazoğlu'na; hayır, ben her yönüyle kabulüm diyorsanız Topuz'a bakın derim. :)
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.