Neva #okudumbitti
Bu roman, içinden çıkıp günlük hayatına sızan, ara ara durdurup düşündüren bir yolculuk.
Bir yandan çok insani bir kaybın ardından gelen yas ve yeniden ayağa kalkma hâlini çıplak ve sahici şekilde anlatıyor; diğer yandan bunu yaparken mitoloji, kadim öğretiler ve kozmik temalarla okuru farklı bir katmana taşıyor. “Ruhsal dönüşüm” temasını seven biriyseniz, burada sadece slogan gibi cümleler yok; karakterin adım adım açıldığı, direndiği, çözüldüğü ve yeniden kurulduğu bir süreç var.
Neva karakteri de kolay sevdirilen bir “mükemmel kahraman” değil; tam tersine, hayata kontrolle tutunmuş, güçlü görünen ama içi paramparça bir insan. O yüzden yaptığı tercihleri, kaçışlarını, inatlarını ve nihayet kırıldığı yerleri okurken “tam burada ben de böyle olurdum” dediğim çok yer oldu. Özellikle yolculuk kısmı —mekânların atmosferi, karşılaştığı insanlar, ritüellerin/öğretilerin anlatımı— bana gerçek bir keşif hissi verdi. Bir anda mesele sadece bir kişinin iyileşmesi değil, daha büyük bir “hatırlama” fikrine dönüşüyor.
Hakikati öğrenmek insanı özgürleştirir mi, yoksa yük mü bindirir? Neva’nın arayışı ilerledikçe bu sorunun cevabı da tek bir cümleye sığmayacak kadar derinleşiyor. Romanın bilim–mitoloji hattında yürürken bile duyguyu kaybetmemesi büyük iş; çünkü kaybın acısı, suçluluk, özlem ve umut çok canlı duruyor. Bazı bölümlerde “hadi bir ara vereyim” deyip veremedim; bazı yerlerde de tam tersine, altını çizmek için yavaşladım.
Akıcı, sahne kurmayı bilen, duyguyu dramatize etmeden taşıyan bir anlatım. Üstelik “spiritüel kurgu”ya mesafeli okurların bile içine girebileceği kadar kapsayıcı bir dili var.
Eğer siz de gizem, kadim sırlar, içsel dönüşüm ve “okurken kendime dönüyorum” hissini seviyorsanız, Neva tam sizlik olabilir.
@fenikskitap
@ozlearikan
@okuyankuzenler
#Neva #yenibaşlangıçlar #kitapkolikkafasikitapyorumu #reklamdeğilöneri
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.