Sıradanlığın Kıyısında, Absürtlüğün Tam Ortasında: Düşlerin Raf Ömrü - İlke Kalaycı
Selam kitap dostlarım! Bugün kalbimi bıraktığım, her sayfasında başka bir hayata konuk olduğum o çok sevdiğim türle, bir öykü kitabıyla geldim.
Öyküleri neden mi bu kadar çok seviyorum?
Çünkü bizi hiç yormadan, her seferinde bambaşka pencerelerden dünyaya bakmaya davet ediyorlar.
Bugün başrolümüzde İlke Kalaycı ve onun hayal gücüyle harmanlanmış, samimiyet dolu eseri "Düşlerin Raf Ömrü" var. Yazarla ilk tanışmamız ama şimdiden söyleyeyim; iyi ki yollarımız kesişmiş!
Kitap toplamda 8 eşsiz öyküden oluşuyor. Okurken sizi öyle bir içine çekiyor ki; kelimeler resmen canlanıp bir film şeridi gibi gözünüzün önünden geçmeye başlıyor.
Yazarın dili o kadar sıcak ve bizden ki, sanki karşılıklı kahve içiyoruz da o bana bu hikayeleri anlatıyormuş hissine kapıldım.
Özellikle kara mizah ve absürt dokunuşları sevenler buraya! Gündelik hayatın o bildiğimiz sıradanlığı, bir anda yön değiştirip ütopik ve şaşırtıcı bir evrene evriliyor.
Bu tuhaflıklar beni hem çok güldürdü hem de derin derin düşündürdü.
Sekiz öykünün her biri ayrı bir tat bıraktı ama içlerinden biri var ki kalbimdeki yeri bambaşka: "Oturmacılar".
Mizahın içindeki o ince eleştiri ve kurgudaki ustalık, bu bölümü benim için kitabın zirvesi yaptı.
Bu, yazarın ilk kitabı olmasına rağmen kalemini çok başarılı buldum. Bazı öykülerde "Keşke biraz daha uzun olsaydı, bu dünyadan hemen çıkmasaydım" dediğim anlar oldu.
Ama neyse ki ikinci kitabını çoktan kitaplığıma ekledim bile!
Güldürürken düşündüren, hayal gücünüzün sınırlarını zorlayan samimi bir anlatım arıyorsanız; bu kitabı mutlaka listenize ekleyin.
Umarım bu güzel eserlerin devamı gelir...
Siz en son hangi öykü kitabında kendinizi buldunuz? Yorumlarda buluşalım!
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.