Oleksa yine janjanlı bir kapak, ayraç konseptiyle karşılıyor bizi. Yarasa kanadı ayracı favım oldu. Diğeri de tabut senin kanını emici, formatını pek sevdim.
Evet, hikayeye gelelim. Öncelikle burada duyduğum karakter isimlerini başka bir yerde duyduğumu hiç sanmıyorum. Yazar üretkenliğiyse çok iyi ancak bazen karakterler cinsiyeti belli etmediği için kafa karışıklığı yapabiliyor.
İlâtun esas karakterimiz, ismini yanlış yazmış da olabilirim. Bir erkek kardeşi var, başta kız sandım onu. İkisi de lise öğrencisi ve tamamen farklı kişilikteler. Büyükanneyle yaşıyorlar. İlâtun biraz tembel, umursamaz bir öğrenci okulda birtakım zorbalama durumu var. Neyse proje ödevini son güne bırakıyor, kimse de onla ortak olmamış. Evde kitabını kaybediyor.
Tavan arasında işe yarar bir şeyler ararken bir boşluk buluyor. Ve meraklı kedi patisini boşluğa sokuyor. Ceee eee yumuşak garip bir şeye temas ediyor. Meğer minnak bir yarasaymış.
Sevimli görünüyor bizimkine. Bir de aklına bunların kanla beslediği geliyor. Sahi neyle besleniyorlar? Bu da bileğini yarasaya akşam yemeği olarak uzatıyor. O sevimli yarasa emcüklüyor bileği.
İşte o saatten sonra hayatı tamamen değişiyor. Çünkü meğer bu yarasacık, minnoş değilmiş. Kadim bir vampir iş hem de uyuyormuş. Yaa öyle her yere parmak sokmayacaksın.
Ama hatırlatayım bu evrendeki vampirik olaylar klişe vampirikler gibi değil. Uzun zamandır da bu kelimeyi kullanmaamıştım canım vampirler.
Peki, bu olay neye dönüşüyor?
Çatlayın, söylemem.
Ama karakterin başı ciddi dertte. Ölmesini, kanını isteyenler var. Garip olan ise kadim vampirin neden onu seçtiğiydi
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.