Gülcan Bülbül
@EpopE
Açgözlü olduğum tek şey var. O da kitaplar. :)
Ne kadar kitap okuduğumu bilmiyorum. Hatırladıkça okundu listesine ekleyip merakımı gidermek, minik görüşlerimi ve alıntılarımı paylaşmak için buradayım.
Pc programcısı, Yazar, Profesyonel Okur
Önlisans
Trabzon
Akçaabat
1982 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayat senden hiçbir şey eksiltmez. Uygun olmayanı alır, uygun olana yer açar.
... Gidenlere kızma, kalanlara tutunma, gitmeyenleri taşıma.
Her insan bir hikayedir. Bazıları bir cümle, bazıları bir nokta olur. Hepsi tamamlar senin. Her biten, seni yeniden yazar. Gidenlere minnet duy. Onlar, 'artık o ben değildim,' diyebilmen için geldiler. Şimdi yeni bir senin zamanı.
Reklam
Abartıldığı kadar var mı?
Üstad #paulocoelho 'nun kitaplarını çok severim. Simyacı ile 2019'da başlayan yolculuğum yavaş ilerliyor. Sebebi fiyatlar
Bu kitap birkaç yıl önce çıktı ve ülkemizde bir anda parlaması Mete Gazoz' un imzalı olarak bu kitabı almasıydı. Gerçi yine okunurdu ama hızını arttırdı.
Gelelim içeriğe, yine nasıl baktığınıza bağlı olarak değişen bir görüş ayrılığı var ortada. Çünkü yazardan okuduğum naçizane sayıdaki kitaplara göre #okçununyolu garip bir şekilde kişisel gelişim havasında. Bana Akra'da Bulunan Elyazması kitabını anımsatsa da burada ilahi kavram amacı güdülmüyor.
Okumuş olanlar biraz garipsemiş olabilir. Çünkü uzakdoğunun o kulağa egzotik gelen düşünce yapısıyla ilişkilendirilmiş. Genelde Japon ve Çin Kültürlerinde her sanatı ve zaanatı insan, hayat, amaç yani yaşam döngüsü ile ilişkilendirme durumu var. Buna Dao yani yol diyor Çinliler. Aklınıza adını Feriha Koydum Emir'in Yolu gelmesin
İşte Okçu'nun Yolu buradan geliyor. Karakter Tetsuya burada sadece yazarın sesi. Bunu aşağıdaki cümleden anlayabilirsiniz diye düşünüyorum.
"İnsanın niyeti de ok gibi kusursuz, düz, sağlam ve odaklı olmalıdır. Hedefi ile arasında bulunan mesafeyi aşarken kimse tarafından engellenmemelidir"
Gelelim başta sorduğum soruya. Bana göre abartılmaya ihtiyacı yoktu. Ancak amacına uygun yazıldığı konusunda hemfikirim. Okumak isterseniz bir şey kaybetmeyecek, aksine kazanacaksınız.
Sevgiler, hürmetler
#çağdaşedebiyat
Efenim gelin bu kitabı konuşalım. Özellikle okuyanların düşüncelerini merak ediyorum. Okumayanlar ve okumak isteyenler için de fikir olsun.
Öncelikle bu kitabın abartıldığı kadar iyi olduğu konusunda anlaşalım. Bir kitabın bana göre artık ne derseniz deyin, 'klasik' ya da 'edebi' olması için, ağdalı, süslü betimlemelere, kelimelere ya da 50 sene 100 sene öncesinde yazılmasına gerek yok.
Bu romanın türü için sosyopsikoloji diye düşündüm. Gerçekten böyle bir kelime varmış. Ve tam da düşündüğüm anlama geliyormuş. Bireylerin düşünce, duygu ve davranışlarının diğer insanların gerçek veya hayali varlığından nasıl etkilendiğini bilimsel olarak inceleyen bir disiplindir, diyor Yüce Google. Alt maddelerini merak ediyorsanız Google sorun, her şeyi benden beklemeyin.
İşte tüm bunlar, zeka geriliği olan Charlie karakterinin, akıllı olmak için olduğu ameliyat sonrası davranış ve düşüncelerini açıklıyor.
Etrafında zihinsel engeli olanlar benim gibi okurken karşılaştırma yapacaktır. Bu tür engeli olan kişiler kendi dünyaların yaşar, aslında son derece her şeyin farkındadırlar ve aslında aptal değillerdir. Sadece gelişimi, düşünme yetkileri normal sayılan insanlardan farklıdır.
Ama şu bir gerçek ki normal sayılan insanlardan çok daha zararsızlardır...
Bu hikayenin amacı ne öyleyse? Klasik ya da edebi sayılabilir mi?
Tıpkı hikayede olduğu gibi Charlie kurgu amacı için bir piyon. Anlatılmak istenen zihinsel engelli bireye karşı sadece empati kurmak değil. Charlie'nin bakışıyla sosyolojik düzenin, insan olmanın farkına varmak. Ve ancak okuyarak anlayacağınız pekçok şey...
Charlie aslında hep akıllıydı...
Bence bu kitap kült eserler literatürüne girecek kapasitede, insanlığa bir şeyler kazandıracak türden bir hikayeye sahip.
Uzun lafın kısası, o yüzden tüm o övgüleri hak
Reklam