Efenim gelin bu kitabı konuşalım. Özellikle okuyanların düşüncelerini merak ediyorum. Okumayanlar ve okumak isteyenler için de fikir olsun.
Öncelikle bu kitabın abartıldığı kadar iyi olduğu konusunda anlaşalım. Bir kitabın bana göre artık ne derseniz deyin, 'klasik' ya da 'edebi' olması için, ağdalı, süslü betimlemelere, kelimelere ya da 50 sene 100 sene öncesinde yazılmasına gerek yok.
Bu romanın türü için sosyopsikoloji diye düşündüm. Gerçekten böyle bir kelime varmış. Ve tam da düşündüğüm anlama geliyormuş. Bireylerin düşünce, duygu ve davranışlarının diğer insanların gerçek veya hayali varlığından nasıl etkilendiğini bilimsel olarak inceleyen bir disiplindir, diyor Yüce Google. Alt maddelerini merak ediyorsanız Google sorun, her şeyi benden beklemeyin.
İşte tüm bunlar, zeka geriliği olan Charlie karakterinin, akıllı olmak için olduğu ameliyat sonrası davranış ve düşüncelerini açıklıyor.
Etrafında zihinsel engeli olanlar benim gibi okurken karşılaştırma yapacaktır. Bu tür engeli olan kişiler kendi dünyaların yaşar, aslında son derece her şeyin farkındadırlar ve aslında aptal değillerdir. Sadece gelişimi, düşünme yetkileri normal sayılan insanlardan farklıdır.
Ama şu bir gerçek ki normal sayılan insanlardan çok daha zararsızlardır...
Bu hikayenin amacı ne öyleyse? Klasik ya da edebi sayılabilir mi?
Tıpkı hikayede olduğu gibi Charlie kurgu amacı için bir piyon. Anlatılmak istenen zihinsel engelli bireye karşı sadece empati kurmak değil. Charlie'nin bakışıyla sosyolojik düzenin, insan olmanın farkına varmak. Ve ancak okuyarak anlayacağınız pekçok şey...
Charlie aslında hep akıllıydı...
Bence bu kitap kült eserler literatürüne girecek kapasitede, insanlığa bir şeyler kazandıracak türden bir hikayeye sahip.
Uzun lafın kısası, o yüzden tüm o övgüleri hak